Jaar: 2003

Ik heb niet te klagen over mijn hersens. Ze doen het goed. Ze blijven in mijn hoofd, coördineren mijn lichaam en leggen snel verbanden. Wel zijn bepaalde delen van mijn hersens beter ontwikkeld dan andere kwabjes in mijn hoofd. En soms werken mijn hersens even helemaal niet mee. Een terugkerende hersenpijniging is het verzetten van de klok. Vreemd genoeg…

[[image:images/cs.jpg:inline]]

[[image:images/knuffels.jpg:inline]]

U vroeg zich ook vast af waar dat ‘gedeisd’ nou toch eigenlijk vandaan komt, uit, ik noem maar een zin: ‘Hou je een beetje gedeisd, ja’. Wel, dat is toevallig, dat vroeg ik mij gisteren ook ineens af. Ik zocht in de online Van Dale het werkwoord deizen op, nul resultaten. Toen gedeizen, nul resultaten.…

The Hours is een mooie film. Ik had nog niets over de neus van Nicole Kidman gehoord en dus was ik het eerste uur aan het nadenken waar de Oscarwinnares bleef. Knap staaltje make-up – alleen haar ogen waren na lang staren duidelijk van haar. ‘You cannot find peace by avoiding life’, mooi citaat. Maar toch, waarom…

Opmerkelijk. Soms hoor je binnen anderhalf uur tijd 3x hetzelfde woord dat je zelf nooit zou gebruiken. que·ru·´lant (de ~ (m.)) 1 iem. die zich voortdurend beklaagt over onrecht dat hem zou zijn aangedaan.

De laatste drie dagen van mijn vakantie in Toscane hadden we een auto gehuurd. Een blauwe Fiat Punto. Ik mocht niet rijden, omdat mijn rijbewijs ook gestolen was. Dat is raar. Net als vroeger moest ik me laten vervoeren in plaats van zelf achter het stuur te zitten. Gelukkig hield ik me eraan. Het was een uur…

Ik vraag me wel eens af. Zouden de mensen die zo hardop tijdens de film met elkaar praten het nou zelf niet in de gaten hebben, of zou het ze geen moer interesseren?

De tram was vol. Ik stond in het stoelloze stuk achterin, samen met mensen met grote koffers en een vader met een kinderwagen. De trambestuurder nam de bochten alsof hij ze kon afsnijden. De mensen met koffers probeerden uit alle macht te zorgen dat alles bleef staan. Een Engelsman had een koffer met een klein…

Op een oud marktpleintje in Florence staat een everzwijn van brons. Zijn bek is glimmend goudkleurig. Als je een muntje in zijn bek gooit, krijg je geluk. Moet het muntje wel in het rooster eronder vallen, en niet ernaast. Nou! Dat wilden wij wel eens proberen. Ik gooide. Mijn 20 eurocent viel keurig door het…

Rustig aan wakker geworden, wasje opgevouwen, geen haast, vrije dag. Na een tijdje mobiele telefoon aangezet. ‘Waar blijf je nou? We hebben vergadering!’ Oké, dat was de eerste afspraak die ik ben vergeten. Ik wacht nog steeds op het moment dat mijn gestolen agenda ergens gevonden wordt, maar misschien moet ik maar gewoon een echte…