Online eindredactie, training en advies.

Eindredacteur online

Online eindredacteur

Een goede online eindredacteur laat een redacteur boven zichzelf uitstijgen, maakt elke tekst beter en effectiever en zorgt voor zulke duidelijke pagina’s dat de klantenservice naar huis kan. Eindredactie voor het web is nog leuker dan voor print, omdat er nog meer bij komt kijken.

Beter en blijer

Ik maak een site of de redacteuren die voor de site werken graag beter. Dat doe ik met een kritische en coachende blik en met een vat vol online ervaring. Ik let bijvoorbeeld op:

  • foutloos Nederlands (duh!)
  • formulering
  • scanbaarheid
  • SEO
  • gebruikersvriendelijkheid
  • B1-niveau als nodig
  • kort, krachtig en aantrekkelijk formuleren
  • mobielvriendelijkheid
  • tekstverrijking (beeld, onderschriften, microcopy)

Nieuwe website of contentstrategie

Ook bij een een nieuwe website kun je me tijdelijk als eindredacteur inhuren. Of als je afdeling moet worden meegenomen naar een nieuwe contentstrategie of naar een nieuwe tone of voice. Ik schakel zowel goed met de redacteuren als met de communicatieprofessionals of marketeers en (jawel) met de techneuten. Uiteindelijk gaat het mij om goed converterende en consistente content. Wat dat betekent, leg ik je graag uit.

Contentmarketing

Contentmarketing vind ik een interessante mix tussen redactie, bloggen en marketing. Misschien zijn de redacteuren op je afdeling op dit gebied nog onervaren, of vinden ze marketing niet passen bij inhoudelijke stukken. Ook dan spring ik graag in als online eindredacteur. Ik geloof erg in het on the job coachen van redacteuren om zo een sterke afdeling neer te zetten die weet wat er nu speelt.

Het hele traject of een snelle blik

Schakel me ook in als je vlak voor livegang nog een snelle check wilt op SEO of webfähige taal, of juist een stevig advies aan het begin van een traject.

Eindredactie voor je website

Kortom: online eindredactie nodig, of een coach die op kneitergoede content let? Neem vooral contact op!

“Merel Roze kan je als geen ander inwijden in de geheimen van schrijven voor het web én enthousiasmeren om ermee aan de slag te gaan.”
Alfred Hakkert, hoofdredacteur Secondant (CCV)

opdrachtgevers

logo van Bikkelhart

Online bureau Bikkelhart (onthoud die naam!) bedenkt en realiseert websites, funnels, portals en e-commerce-optimalisaties. Ik word ingeschakeld als er bikkelharde content nodig is.

logo van ENNIA

Curaçao? ENNIA. Dé verzekeraar van de Dutch Carribean. Ik was als eindredacteur verantwoordelijk voor alle content van de nieuwe responsive site. Bon siman!

logo van Kennedy van der Laan advocaten

Over de online artikelen/blogs die de advocaten schreven, deed ik coachende eindredactie: hoe schrijf je een intro waarbij je de lezer grijpt en informeert, en ook nog iets belooft? Hoe zorg je voor een pakkende online titel die het ook goed doet voor SEO? En hoe maak je je tekst leesbaar voor een grotere groep dan alleen juristen?

logo van HoyHoy

Ik was eindredacteur bij het redesign van de vergelijkingssite HoyHoy.nl. Ik vertaalde de nieuwe propositie naar de online uitrol. Nadruk op conversie-optimalisatie en SEO.

logo van SNS Bank

Bij SNS Bank was ik een aantal jaar eindredacteur voor het web. Inhoudelijk was ik verantwoordelijk voor alle online teksten. Daarnaast stuurde ik de webredactie aan (8 medewerkers, senior en junior) en stroomlijnde ik de processen. Ook maakte ik deel uit van het (afdeling overstijgende) kernteam social media.

Trainer

Beter leren schrijven

Beter schrijven? Ik leer het je.

Workshops schrijven en schrijftrainingen

Met duidelijke oefeningen, praktische aanwijzingen en vooral ook veel plezier zorg ik er als schrijftrainer voor dat je beter gaat schrijven. Ik heb ruime ervaring in het geven van workshops en trainingen of het individueel coachen van professionals. Trainingen online copy of online eindredactie en aantrekkelijk schrijven op B1-niveau geef ik het vaakst.

De schrijftrainingen die ik geef (o.a.)

  • Schrijven voor het web
  • Columns en blogs
  • Eindredactie voor het web
  • Aantrekkelijker formuleren
  • Schrijven op B1-niveau
  • Schrijven voor social media
  • Nudging / beïnvloeden met tekst
  • Trainingen op maat

Aan wie ik schrijftrainingen geef

  • Mensen die best veel schrijven voor hun werk, maar ‘eigenlijk maar wat doen’
  • Redacteuren
  • Eindredacteuren
  • Ambtenaren
  • Secretaresses
  • Communicatieprofessionals
  • Bloggers en contentmarketeers
  • Nou ja, eigenlijk iedereen!

Incompany of open inschrijving

Neem contact op voor individuele coaching, een incompanytraining, training on the job of een inhoudelijke heidag. Wil je een training met anderen (onbekenden) volgen? Bij [De Redactie] Trainingen geef ik bijna elke maand wel een training op open inschrijving.

Bedrijven, organisaties en overheden waar ik trainingen heb gegeven

AJAX | KRO-NCRV | Vereniging Eigen Huis | Gemeente Den Haag | NS International | Nationale Postcode Loterij | Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid | Tweede Kamer der Staten Generaal | Gemeente Pijnacker | B+B Vakmedianet | Reed Business | Klingel | Het CCV (Secondant) | Brabants Kenniscentrum Kunst en Cultuur | Longfonds | Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde | Faasen|Grijmans | Uitgeverij G+J | ZB Communicatie | NRCQ | Loyens en Loeff | Nationaal Archief | Cobouw.

“Merel kon zich goed een beeld vormen van de situatie bij de Tweede Kamer. Met haar humor en relaxte benadering wist ze een sfeer te creëren waarbij de deelnemers zich kwetsbaar durfden op te stellen.”
Deelnemer training Schrijven op B1-niveau, Tweede Kamer der Staten Generaal

opdrachtgevers

logo van Loyens & Loeff

Loyens & Loeff is gespecialiseerd in juridisch en fiscaal advies aan ondernemingen, financiële instellingen en overheden. Door mijn trainingen worden ze daarnaast ook specialisten in schrijven voor het web.

logo van Cobouw

Cobouw is hét vakblad voor bouwprofessionals. Ik trainde hen in online schrijven en publiceren, distributie en verrijking van hun teksten, zodat de nieuwe responsive site ten volste benut kan worden.

logo van [De Redactie] Trainingen

Voor [De Redactie] Trainingen geef ik sinds 2010 trainingen, zowel incompany als op open inschrijving. Bijvoorbeeld Eindredactie voor het web, Columns en blogs schrijven, B1-schrijven en Schrijven voor het web. O.a. bij De Belastingdienst, De Tweede Kamer, Gemeente Pijnacker-Nootdorp, Postcode Loterij, Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, Indigo en nog vele anderen.

logo van Reed Business

De eindredacteuren van de tijdschriften van Reed Business agri (Boerderij, Landleven, etc.) hebben jarenlange ervaring in het maken van tijdschriften. Online was iets wat ook moest (veel copy/paste). Ik trainde ze tot experts op het gebied van online eindredactie (SEO, contentverrijking, usability, structuur, taalgebruik, interactiviteit). Met gewenst bijkomend effect: dat ze enthousiast werden over online publiceren.

logo van ROC van Amsterdam en ROC Flevoland

De ROC’s van Amsterdam en Flevoland kregen nieuwe websites: responsive, en mobile first. De doelgroep is voornamelijk vmbo en mbo. Ik trainde de medewerkers van marketing en communicatie in schrijven voor internet en mobiel, schrijven op B1-niveau en SEO.

Columnist en blogger

Blogger sinds 2001

Sommige meisjes krijgen bloemen, ik kreeg een blog. Van Walter van den Berg, een van de mooiste cadeaus die ik ooit kreeg. Dat was in 2001, wat me een van de eerste Nederlandse bloggers maakte. In de beginjaren schreef ik dagelijks op merelroze.com, met duizenden lezers per dag. Zo begon mijn schrijvende leven, en wat een geschenk was dat. Het blog heeft op verschillende manieren grote invloed gehad op mijn carrière.

Columnist en romanschrijver

Dankzij mijn blog werd ik gevraagd als columnist voor NRC Handelsblad en later voor Libelle, en werd ik door verschillende uitgeverijen benaderd met de vraag of ik een roman wilde schrijven (ja, natuurlijk wilde ik dat). Ook voor XS4ALL en De Fietsersbond schreef ik columns.

Bloggen en sporten

Met bloggen is het een beetje zoals sporten. Als je het eenmaal gaat doen, werkt het verslavend, kost het je geen moeite en word je er heel blij van (en er ook steeds beter in). Maar als je vindt dat je nu toch weer eens moet gaan bloggen, kan het zomaar een hele tijd duren voor er een nieuw stukje staat.

Contentmarketing en digital storytelling

Al sinds 2002 roept iemand wel een keer per jaar dat bloggen deaud is. Maar bloggen is levendiger dan ooit tevoren. Bloggen is bijvoorbeeld een belangrijk onderdeel van contentmarketing en digital storytelling. Bloggen is dood, lang leve de blogs!

opdrachtgevers

logo van Libelle

Drie jaar lang wijdde ik wekelijks een column op Libelle.nl aan actuele zaken. Over het nieuws, prangende taalkwesties of ontwikkelingen op internetgebied.

logo van NRC Handelsblad

Elke week een column op de Achterpagina van NRC Handelsblad. Naast Frits Abrahams! Hoogtijdagen.

logo van XS4ALL

Voor de nieuwsbrief van XS4ALL schreef ik een column internetgerelateerde zaken. Soms met vele e-mails tot gevolg.

logo van De Fietsersbond

De fiets is het beste vervoermiddel. Zowel voor verplaatsing als voor inspiratie. Ik schreef er talloze blogs over. Voor het blad van de Fietsersbond (De Vogelvrije Fietser) schreef ik columns.

logo van Squla

Kinderen spelenderwijs laten leren, dat is wat Squla doet met quizzen, games, webvideo’s en apps. Ik schreef de online teksten van de nieuwe site en ik schrijf blogs.

Tekstschrijver

Freelance tekstschrijver

Tekstschrijven is al sinds mijn zesde waar ik me het meest in verlies. Een blog, een zakelijke brief, een roman, een studieboek, een belangrijke e-mail, corporate storytelling, contentmarketing, een hele ambtelijke website vol (of ook goed: een heel ambtelijke website vol) – wat voor tekst het is, maakt me eigenlijk niet uit. Als de tekst maar goed aansluit op de doelgroep.

Begrijpelijk en aantrekkelijk Nederlands

Met mooischrijverij heb ik niet zoveel. Liever houd ik het simpel en concreet – dan snappen de lezers het best wat ik wil zeggen. Ik hoef als tekstschrijver geen indruk te maken met moeilijke termen, lange zinnen en bloemrijke beeldspraak, maar met een tekst die je meteen snapt én die lekker leest.

Tekstschrijven over …

Waarover ik schrijf, verschilt per maand. Ik schreef de afgelopen tijd artikelen voor SNS, ik schreef over auto’s voor Suzuki, over mosselen en oesters voor Qualimer, over grote bedrijfsinvesteringen voor Standard Investment, over geestelijke gezondheidszorg voor Indigo en over de hoe je scholieren motiveert voor Squla.

“Een copywriter die alle verwachtingen overtreft. Snel van begrip, produceert snel en accuraat, biedt passende (taal)oplossingen. De vereisten voor online communicatie en gedragingen van gebruikers past zij feilloos toe.”
Patrick Thissen, marketeer @ENNIA

opdrachtgevers

logo van Arbocatalogus

De Arbocatalogus bevat een praktische oplossingen om arborisico’s in bedrijven aan te pakken. Ik schreef de catalogus voor personenautobedrijven.

logo van Qualimer

Qualimer verkoopt vanuit Yerseke mosselen, oesters, kreeften en andere zeeproducten aan distributiecentra en groothandels. Ik had de eer om erover te schrijven en kreeg steeds zin in de producten waar ik over schreef.

logo van Suzuki

Suzuki maakt auto’s, motorfietsen en buitenboordmotors. Ik schrijf de teksten voor de site, de brieven en de brochures.

logo van AT5

Bij AT5 was ik met veel plezier drie jaar lang redacteur op de afdeling Teletekst. Dat is al een hele tijd geleden, maar ik heb er vreselijk goed leren schrijven. Want met tijdsdruk, de tekstuele beperkingen van Teletekst en een goede eindredacteur heb je perfecte ingrediënten om het vak te leren. Spannende en leuke tijden, omdat Het Internet toen ook opkwam en de berichtgeving veranderde.

logo van SNS Bank

Bij SNS Bank was ik een aantal jaar eindredacteur voor het web. Inhoudelijk was ik verantwoordelijk voor alle online teksten. Daarnaast stuurde ik de webredactie aan (8 medewerkers, senior en junior) en stroomlijnde ik de processen. Ook maakte ik deel uit van het (afdeling overstijgende) kernteam social media.

Romanschrijver

“Wanneer komt je derde boek uit?” Voor jullie een vraag, voor mij ook. Maar twee romans schreef ik wel. En het boek Schrijfwijzer voor het web.

Fantastica

Mijn eersteling. Uit 2006. Hoofdpersoon Roos de Leeuw ontdekt langzaam maar zeker dat fictie en werkelijkheid niet alleen online door elkaar heen lopen. “Met veel vaart geschreven, thrillerachtige roman” (Het Parool). “Gaandeweg krijgt het boek meer vaart en ontpopt het zich tot een spannende psychologische thriller en pageturner” (VPRO Gids). Ik heb nog wel een exemplaar liggen tegen verzendkosten. 🙂

De weekenden waren voor haar

Mijn tweede roman, uit 2008. Na de dood van haar moeder wordt de achtjarige Maya Regter door haar vader ieder weekend naar een gezin op een afgelegen boerderij gebracht. Daar woont de één jaar oudere Frederieke, met wie Maya de weekenden spelend doorbrengt. Plotseling komt er aan de bezoeken een einde. Bijna twintig jaar later staan de vrouwen voor het eerst weer oog in oog. Maya hoopt op een hernieuwde vriendschap, maar Frederieke blijkt woedend op haar. Hoe kunnen de twee vrouwen het verleden zo anders hebben beleefd? En waarom bracht Maya’s vader haar eigenlijk ieder weekend weg?

Schrijfwijzer voor het web

Schrijfwijzer voor het web: een boek over hoe je jezelf als prozaschrijver online in de kijker kunt spelen. Door te bloggen, door social media te gebruiken, door veel te schrijven. Verscheen in 2009 in de serie de Schrijfbibliotheek van Augustus, met als co-auteur Chrétien Breukers.

opdrachtgevers

logo van Uitgeverij Augustus

In de serie de Schrijfbibliotheek van uitgeverij Augustus publiceerde ik samen met Chrétien Breukers de Schrijfwijzer voor het web.

logo van Uitgeverij Archipel

Bij uitgeverij Archipel (imprint van De Arbeiderspers) kwam mijn debuutroman Fantastica uit, en twee jaar later mijn tweede: De weekenden waren voor haar.

Merel Roze

Merel Roze (1975, Amsterdam)

Merel Roze | zzp’er | Amsterdam | 1975 | Online eindredacteur | Schrijftrainer | Contentcoach | Blogger sinds 2001 | Columnist | Redacteur | Contentmarketeer | Contentspecialist | UvA

Eindredacteur en contentspecialist

Een goede online eindredacteur laat een redacteur boven zichzelf uitstijgen, maakt elke tekst beter en effectiever en zorgt voor zulke duidelijke pagina’s dat de klantenservice naar huis kan. Eindredactie voor het web is nog leuker dan voor print, omdat er nog meer bij komt kijken.

Content it is

Lelijk woord, content. Maar de woorden tekst of taal zijn niet toereikend voor wat ik doe, omdat webpagina’s zo veel meer belangrijke elementen bevatten. Zeker, bij tekst en taal(gebruik) ligt mijn hart, maar daarnaast speur ik de pagina’s af naar mogelijkheden om te verbeteren. Het leuke is: er valt altijd wat te verbeteren. Ik ben dus alleen content als de content dat is.

Trainer

Ik geef trainingen, workshops en cursussen. Meestal incompany, soms op open inschrijving.

Verder nog iets?

Cut the crap. Dat is het.

Merel Roze by Machteld Maris

‘Inspirerende docent, enthousiast en ik kan haar tips meteen in praktijk brengen!’

Deelnemer training Eindredactie voor internet bij [De Redactie] Trainingen.

Kennismaken

Ben je benieuwd of ik iets voor je kan betekenen?
Of wil je meer informatie over een schrijftraining?
Laat een bericht achter, dan neem ik zo snel mogelijk contact op.

naam

e-mail

bericht

image to close blog

Blog

Merel Roze, voor al uw teksten

Merel Roze, voor al uw teksten
Hoera! Vanaf heden: Merel Roze, voor al uw teksten.
Gisterenavond zat ik samen met zo’n zestig andere startende ondernemers in het belastingkantoor aan de Kingsfordweg. De andere 59 mensen zagen er niet uit alsof ze het net zo spannend vonden als ik, maar mijn hart klopte van sensatie over zoveel zelfstandigheid.

De mensen van de Belastingdienst deden heel erg hun best om erg aardig, behulpzaam en informatief te zijn. Dat lukte heel goed. Vier mensen van de Belastingdienst hielden een praatje en beamden de belangrijkste zaken naar een scherm achter hen. Het ging over BTW, VARs, FOR, omzetbelasting, winst, kleinschaligheidsinvesteringsaftrek (echt), startersaftrek, enzovoort, enzovoort. Superinformatief! Helaas ook superhumorloos. Leuker konden ze het blijkbaar niet maken.

De mensen van de Belastingdienst konden niet zo heel goed met woorden uit de voeten. Zo noemden zij een catalogus allen een catalógus, wat dan wel weer heel consequent was, en hadden ze het steeds over een ellektronische aangifte. Dat was niet zo erg. Eén mevrouw van de Belastingdienst presteerde het echter om bedragen steeds verkeerd te zeggen. In plaats van 21.050 euro zei ze steeds 2150. En ook van 20.000 maakte ze 2.000. Eens kijken of ze dat bij mij straks ook goed rekenen!

Zoals altijd bij dergelijke colleges is er één persoon die Heel Veel Vragen stelt. De Persoon die Heel Veel Vragen stelde was dit keer een mevrouw met een zwaar Oost-Europees accent, wat het er niet makkelijker op maakte. De ene mens van de Belastingdienst was beter in het beantwoorden van die vragen dan de andere mens van de Belastingdienst. Eén mevrouw van de Belastingdienst raakte zo in de war van het feit dat ze de vrouw niet kon verstaan en was zo bang de vrouw voor het hoofd te stoten, dat ze maar bleef zeggen dat dát na afloop wel even apart kon worden besproken.

Drie hele uren gingen voorbij. Ik leerde een hoop nieuwe dingen. Ik voelde me blij! Na een aantal jaren zo’n beetje half freelancer te zijn geweest, was dit het moment dat de twijfels overboord werden gegooid. Hoera! ZZP! Terwijl de vrouw achter mij vroeg of alle bedragen in euro’s waren (nee, mevrouw, in ponden), droomde ik over de bloeiende eenmanszaak Merel Roze. Terwijl de meneer van de Belastingdienst nogmaals zei dat je uiteindelijk in de gevangenis kon komen als je maar lang genoeg niet betaalde, vroeg ik mij af of de fles champagne om het te vieren aftrekbaar zou zijn. Terwijl de specialist in “Auto van eigen Zaak” aan het woord was, vroeg ik mij af hoe het zit met de milieuvriendelijke fietswetgeving. En terwijl de belastingmensen het ook niet altijd onderling met elkaar eens bleken te zijn, stopte ik als aandenken het lepeltje van mijn koffie in mijn tas.

Toen ik naar buitenkwam, was de lucht knalrood.
De kleur wierp een prachtig licht op het verlaten gebied rondom Station Sloterdijk.
Ik kon een intense glimlach niet onderdrukken en stapte zelfverzekerd richting trein.

Dus. Heeft u nog een tekstje nodig?
Schroom dan niet! 🙂

55 reacties

Stadse Beesten

Er was geen kip bij de Stadse Beestententoonstelling
in het Amsterdams Historisch Museum (je zou kip spreekwoordelijk kunnen
vervangen door hond, maar die waren er wel. Veel honden zelfs, en ook
veel katten, ratten, duiven, beren, vlooien, konijnen, cavia’s, eenden,
andere vogels, paarden, leeuwen, muizen, blinde vinken, reigers en
bijen van Thomas Schlijper en nog veel meer. Maar weinig mensen dus, wat ik met kip probeerde te zeggen. En daarnaast dus ook geen kip).

Ik zat op een klein kinderstoeltje te luisteren naar Flappie. Op de
muur kon je op knopjes drukken om naar andere liedjes over beesten te
luisteren. Duiven op de Dam, De Kat van Ome Willem, etc. Toen Youp van
’t Hek net wraak had genomen op zijn vader, kwam er een klein jongetje
aangehuppeld. Hij nam plaats op het kinderstoeltje naast me en keek
nieuwsgierig naar de knopjes. Zijn vader kwam erachteraan.

Duifjes, duifjes, koos het jongetje.

Huh?

Ik wachtte af.

Er begon een liedje te spelen dat ik niet kende.

Het jongetje brabbelde mee, hij kende het overduidelijk wel.

Zijn vader viel hem bij. Duifjes, duifjes, tralala.

Al gauw waren ze het lichtend voorbeeld van een zingende vader en zoon.

Ja Zuster, Nee Zuster!, riep de vader naar mij omdat ik een gekke bek trok.

Oh!, riep ik.

Wij hebben de DVD!, riep de vader. En daar staat de versie met Hetty Blok zelfs op!

Oh!, riep ik.

Toen moest ik constateren dat Ja Zuster Nee Zuster precies een generatie heeft overgeslagen.

Da’s best cool, voor iets wat in mijn kindertijd als extreem tuttig werd gezien.

20 reacties

Toerist Foto Tram

Voor de FEBO in de Leidsestraat (dat is in Amsterdam) stond een man
met een kind op zijn arm. Hij keek geforceerd vrolijk. Ik volgde zijn
blik en kwam uit bij zijn vrouw, die met een digitaal fototoestel in de
ene hand en een druipend ijsje in de andere hand een foto van hem
probeerde te maken.

De vrouw hanteerde de camera zoals vrouwen dat vaker doen en mannen
nooit. Met een combinatie van onzekere aarzeling en een artistiek
verantwoorde blik richtte ze de camera enigszins scheef op haar
onderwerp. Daarbij ging ze onhandig ver door haar knieen en steeds een
stap verder achteruit. Nog steeds was er geen foto genomen.

Achter mij hoorde ik de tram aankomen. Eerst alleen het geluid van
ijzer door de rails, maar al snel klonk het vertrouwde belletje.
Waarschuwing, ik kom eraan. De vrouw leek er geen erg in te hebben. Ze
deed nog een stapje achteruit. Als ze nog verder naar achter zou gaan,
kwam ze onder de tram, bedacht ik me. De man keek nog steeds geforceerd
lachend de camera in.

Ik draaide me om en zag dat de tram tot op een meter of twintig
genaderd was. Ik riep naar de vrouw: pas op voor de tram!, maar de
vrouw had me niet in de gaten. De tram kwam dichterbij, tien meter. Ik
keek naar de man of hij iets in de gaten had, maar de man keek alleen
naar zijn vrouw. Ik keek om. Vijf meter. Ze moest nu niet nog verder
naar achter gaan. Ik twijfelde of ik heldhaftig naar de vrouw toe zou
springen en haar rollend over de grond zou redden.

Op dat moment deed de vrouw nog een stap naar achter.
Ik schreeuwde.
PAS
OP!!!!!, riep ik, door de Leidsestraat, waarschijnlijk harder dan ik
ooit in het openbaar had gedaan. Als in een film zag ik de tram de
vrouw aanrijden, de camera op de straatstenen vallen en het zoontje
moederloos worden.

Maar het gebeurde niet.

Op een miniem haartje na schoof de tram achter de vrouw langs.
Sterker nog, de vrouw had de tram nog steeds niet in de gaten. De man
wel. In zijn ogen draaide dezelfde film als ik net had gezien. Paniek
stond in zijn ogen.

De vrouw drukte af en keek content. Waarschijnlijk zou ze pas bij
thuiskomst, zittend achter de computer, vragen waarom hij zo verwilderd
keek.

44 reacties

Europajanee

Ik ben overal tegen waar Jan Peter Balkenende voor is.

Ik zou het liefste zien dat die arrogante bril die tegenover de media
verkondigt dat het heus allemaal goed gaat komen met z?jn ja een 100%
score nee zou ontvangen. Met meer dan 90% opkomst! Ik zou willen dat er
een heftige kabinetscrisis komt. Ik wil dat alle verantwoordelijke
ministers ontslagen worden voor het door de strot duwen van een mening.
Ik wil dat de vakbond voor campagnes deze campagne als laster
aantekent, als propaganda en de papiergeworden verwerpelijkheid. Ik ben
tegen deze mensen! Ze moeten weg! Ze weten niet wat er speelt! Ze weten
mij helemaal niets te vertellen!

Kortom: NEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE!

Met als enige probleem dat ik denk ik voor het verdrag ben.

Ik zie niet in waarom ik tegen een democratischer Europa ben waar het
parlement meer zeggenschap krijgt en er minder achter gesloten deuren
plaatsvindt.

Maar…

Aaaargh!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Dan moet ik JP gelijk gaan geven?

55 reacties

Chemotherapie

Op de dag dat de hele wereld te horen kreeg dat Kylie Minogue
borstkanker heeft, zat ik in een kamer met anonieme kankerpati?nten.

E?n kale man, die een indrukwekkend aantal met zilverfolie
ingezwachtelde infusen aan zijn stoel had hangen. E?n wat oudere vrouw,
die al haar haar nog had en niets zei, en haar infuus achter een
gordijntje kreeg. Twee vrouwen tegenover mij, zussen, kaal, die op
vrijwel hetzelfde moment hadden ontdekt dat ze borstkanker hadden.

En dan, op de stoel naast mij, mijn lieve vriendinnetje Swaan.

Niet passend bij de rest.

Sterk, lachend, kaal en ziek.

Het was Swaan’s vierde kuur, op tweederde van het totaal. Ik was voor
het eerst mee. Nu na afloop weet ik niet meer goed hoe ik het me had
voorgesteld maar het was anders dan ik had gedacht. Een kamer vol
stoelen, geen bedden. Stoelen van het ‘relaxte’ soort, verstelbaar,
denk vliegtuig en tuin door elkaar. In een kleur die je zelf nooit zou
kiezen.

Chemotherapie wil zeggen dat je een infuus krijgt en dat je allemaal
zakjes vol puur gif in je gedruppeld krijgt. Langzaamaan. Na een uurtje
of twee mag je naar huis. Eenmaal thuis gaat het nog wel maar
vervolgens lig je te kotsen tot je niet meer kan. Tegen dat kotsen
krijg je weer andere medicijnen die bij sommige mensen wel aanslaan en
bij sommige mensen niet. Dan krijg je weer andere medicijnen.

De twee kale zussen tegenover mij maakten de chemo erger.
Tegelijkertijd maakten ze het lichter, want er werd continu gepraat en
er kwamen zulke ongelooflijke dingen uit hun mond dat er in ieder geval
afleiding was. En afleiding is welkom. Niet nadenken.

De oudere zus had haar puberdochter van een jaar of vijftien
meegenomen. Het meisje stond zichtbaar onder stress en begon af en toe
te huilen. Haar moeder gaf haar geld en sommeerde haar voor haar een
gevulde koek en een cappucino te gaan halen. Geen zoetjes. Naast mij
zag ik Swaan een lichte kokhalsbeweging maken. De moeder zei, op het
volume van een marktkoopman, dat ze nu wel wist “waar vandaan die
kanker was gekomen”.

“Zoetjes”, riep ze, “me zus en ik nemen altijd drie zoetjes in onze
koffie en zie ons hier, nu liggen we hier met ons twe?en. As je drie
zoetjes neemt en je drinkt vijftien koppen per dag dan krijg je al gauw
vijfenveertig zoetjes binnen per dag. Word je helemaal hyper van.”

Ik zag de verpleegster terugschrikken vanwege de vijftien koppen
koffie, Swaans hand op de armleuning verkrampte even. Ik verslikte me
in mijn thee. De verpleegster was hiervoor opgeleid en legde uit dat
vijftien koppen koffie per dag niet goed voor je is en dat je kanker
niet van zoetjes krijgt. “Nou, dan hebben we kanker gekregen van de
koffie”, riep ze.

De twee uur gingen voorbij. De man was al eerder klaar en wenste iedereen sterkte.

De dochter van de oudere zus was in tranen uitgebarsten toen haar tante
op bezoek kwam en nog eens toen haar oma op bezoek kwam. De tante van
het meisje, de schoonzus van de zussen, had ook net een behandeling
achter de rug. Tegenover me zaten drie vrouwen met maar ??n borst.
Daarover werd flink gepraat. De jongere zus had een huis willen kopen,
maar ze kreeg nu geen levensverzekering meer. “Nou, ik sluit ‘m ook
niet af meer ook hoor. Krijgen ze spijt van!”, riep ze. Drie
generaties.

De oudere zus kreeg bloemen, want het was haar laatste kuur. “Nooit
meer doe ik het”, riep ze. “Ook al komt het terug, nooit meer doe ik
chemo, dan ga ik maar dood, alles beter als dit”. Haar dochter beet op
haar lip. Dat zag de moeder. “Dan word ik maar 100 in plaats van 150!”,
kwam er achter aan. De jongere zus kreeg geen bloemen. Volgende keer,
zei ik, dan krijg ik ze ook, dan ben ik klaar.

De verpleegster kwam af en toe checken bij Swaan. Als de ene zak leeg
was, begon de andere. De arm van Swaan werd koud. We praatten over het
weekend, over het volgende weekend, over de verjaardag van Swaan
volgende week, over koetjes en poezen, over de zussen tegenover ons. We
lachten veel. We waren ook stil. Maar niet zo lang. Want niet willen
nadenken.

De taxi-chauffeur wist de weg naar het huis van Swaan niet. Op de radio
was een interview over een vrouw met kanker die er een toneelstuk over
had gemaakt. Ik vroeg of hij de zender wilde veranderen, maar hij
begreep me niet en zette het harder. Bij Swaan thuis kregen we thee en
een stroopwafel, van lieve en sterke M. Dat was fijn.

Toen moest ik weg, naar de Melkweg, naar Madrugada. Door.

Ik trapte de pedalen van mijn fiets extra hard. Ik keek uit over het IJ en probeerde nog steeds niet na te denken.

Dat lukte aardig, wonderwel.

47 reacties

Andalucia (6)

Granada is een echte studentenstad. Niet alleen studeren er
Spanjaarden, ook zijn er massa’s buitenlanders die taalcursussen Spaans
doen. Het resultaat is een gemengde stad waar iedereen een accent
heeft. Bovendien is het een linkse stad, te zien aan alle graffiti en
(anti-)politieke bijeenkomsten.



Ook Bush was er niet erg geliefd.

the old jokes are still the best

Op een dag beklom ik de heuvels van Granada en kwam ik min of meer
toevallig terecht in de Albaicin buurt. Dit was een van de fijnste
momenten van de vakantie. Er was geen kip. Ik liep er rond met grote
ogen. Overal witte huizen, afstekend tegen de helder blauwe lucht.

wit en blauw 

Een prachtig uitzicht op het Alhambra en op de
Sierra Nevada en op het stadje zelf. Ik dronk een koffie op een
terrasje op een lieflijk pleintje met platanen. Ik bekeek de
plaatselijke bevolking en hield in mijn non-Spaans een praatje met de
zoon van de restauranteigenaar. Heerlijk.
Sierra Nevada

Meer foto’s, zie Flickr.

20 reacties

Andalucia (5)

De Alpujarras haalden we niet, we kwamen vast te zitten in de spits van
Malaga. Dus reden we door naar Granada. Een stad die me niet, zoals
Sevilla, meteen inpakte. Ik vond het er onverzorgd, onoverzichtelijk en
kon er mijn weg niet vinden. Gelukkig zaten we er het langst, want na een
paar dagen begon ik de charme van het stadje in te zien.

brievenbus

Het Alhambra is d? attractie van Granada. Ik dacht dat het een gebouw
was, maar het is een heel gebied met verschillende gebouwen, tuinen en
paleizen. Mensen kopen ’s ochtends
kaartjes waarmee ze pas ’s middags naar binnen komen, en eenmaal binnen
mag je maar een beperkt aantal uren daar blijven. Ook is er een
tijdslot voor het Palacio Nazaries, het Morenpaleis. Elk half uur mogen er 300 mensen naar binnen.
stil plekje

Helaas maken al die mensenmassa’s de ervaring niet romantischer. Soms
had ik het idee dat ik aan een groepsreis meedeed met honderden mensen.
Maar gelukkig vonden we ook stille plekjes en verrassende doorkijkjes.

uitzicht op het alhambra

Het uitzicht op Granada was indrukwekkend. Uren turen in de zon.

uitzicht op granada

Zoals op meer plekken in Andalucia zijn de islamitische en katholieken
bouwstijlen gemengd. Hoe vreemd is het om na het Palacio bezocht te
hebben, ineens in het Romeins aandoend paleis van Carlos V terecht te
komen. Die Carlos was een beetje gek. Hij liet de Moorse gebouwen
compleet verbouwen (zoals de Mezquita) om vervolgens te zeggen: als ik
had geweten dat jullie er dit van zouden maken, dan had ik nooit
opdracht gegeven. Tsk. Beter eerst nadenken, pipo.

leeuwtie

8 reacties