Online eindredactie, training en advies.

Eindredacteur online

Online eindredacteur

Een goede online eindredacteur laat een redacteur boven zichzelf uitstijgen, maakt elke tekst beter en effectiever en zorgt voor zulke duidelijke pagina’s dat de klantenservice naar huis kan. Eindredactie voor het web is nog leuker dan voor print, omdat er nog meer bij komt kijken.

Beter en blijer

Ik maak een site of de redacteuren die voor de site werken graag beter. Dat doe ik met een kritische en coachende blik en met een vat vol online ervaring. Ik let bijvoorbeeld op:

  • foutloos Nederlands (duh!)
  • formulering
  • scanbaarheid
  • SEO
  • gebruikersvriendelijkheid
  • B1-niveau als nodig
  • kort, krachtig en aantrekkelijk formuleren
  • mobielvriendelijkheid
  • tekstverrijking (beeld, onderschriften, microcopy)

Nieuwe website of contentstrategie

Ook bij een een nieuwe website kun je me tijdelijk als eindredacteur inhuren. Of als je afdeling moet worden meegenomen naar een nieuwe contentstrategie of naar een nieuwe tone of voice. Ik schakel zowel goed met de redacteuren als met de communicatieprofessionals of marketeers en (jawel) met de techneuten. Uiteindelijk gaat het mij om goed converterende en consistente content. Wat dat betekent, leg ik je graag uit.

Contentmarketing

Contentmarketing vind ik een interessante mix tussen redactie, bloggen en marketing. Misschien zijn de redacteuren op je afdeling op dit gebied nog onervaren, of vinden ze marketing niet passen bij inhoudelijke stukken. Ook dan spring ik graag in als online eindredacteur. Ik geloof erg in het on the job coachen van redacteuren om zo een sterke afdeling neer te zetten die weet wat er nu speelt.

Het hele traject of een snelle blik

Schakel me ook in als je vlak voor livegang nog een snelle check wilt op SEO of webfähige taal, of juist een stevig advies aan het begin van een traject.

Eindredactie voor je website

Kortom: online eindredactie nodig, of een coach die op kneitergoede content let? Neem vooral contact op!

“Merel Roze kan je als geen ander inwijden in de geheimen van schrijven voor het web én enthousiasmeren om ermee aan de slag te gaan.”
Alfred Hakkert, hoofdredacteur Secondant (CCV)

opdrachtgevers

logo van Bikkelhart

Online bureau Bikkelhart (onthoud die naam!) bedenkt en realiseert websites, funnels, portals en e-commerce-optimalisaties. Ik word ingeschakeld als er bikkelharde content nodig is.

logo van ENNIA

Curaçao? ENNIA. Dé verzekeraar van de Dutch Carribean. Ik was als eindredacteur verantwoordelijk voor alle content van de nieuwe responsive site. Bon siman!

logo van Kennedy van der Laan advocaten

Over de online artikelen/blogs die de advocaten schreven, deed ik coachende eindredactie: hoe schrijf je een intro waarbij je de lezer grijpt en informeert, en ook nog iets belooft? Hoe zorg je voor een pakkende online titel die het ook goed doet voor SEO? En hoe maak je je tekst leesbaar voor een grotere groep dan alleen juristen?

logo van HoyHoy

Ik was eindredacteur bij het redesign van de vergelijkingssite HoyHoy.nl. Ik vertaalde de nieuwe propositie naar de online uitrol. Nadruk op conversie-optimalisatie en SEO.

logo van SNS Bank

Bij SNS Bank was ik een aantal jaar eindredacteur voor het web. Inhoudelijk was ik verantwoordelijk voor alle online teksten. Daarnaast stuurde ik de webredactie aan (8 medewerkers, senior en junior) en stroomlijnde ik de processen. Ook maakte ik deel uit van het (afdeling overstijgende) kernteam social media.

Trainer

Beter leren schrijven

Beter schrijven? Ik leer het je.

Workshops schrijven en schrijftrainingen

Met duidelijke oefeningen, praktische aanwijzingen en vooral ook veel plezier zorg ik er als schrijftrainer voor dat je beter gaat schrijven. Ik heb ruime ervaring in het geven van workshops en trainingen of het individueel coachen van professionals. Trainingen online copy of online eindredactie en aantrekkelijk schrijven op B1-niveau geef ik het vaakst.

De schrijftrainingen die ik geef (o.a.)

  • Schrijven voor het web
  • Columns en blogs
  • Eindredactie voor het web
  • Aantrekkelijker formuleren
  • Schrijven op B1-niveau
  • Schrijven voor social media
  • Nudging / beïnvloeden met tekst
  • Trainingen op maat

Aan wie ik schrijftrainingen geef

  • Mensen die best veel schrijven voor hun werk, maar ‘eigenlijk maar wat doen’
  • Redacteuren
  • Eindredacteuren
  • Ambtenaren
  • Secretaresses
  • Communicatieprofessionals
  • Bloggers en contentmarketeers
  • Nou ja, eigenlijk iedereen!

Incompany of open inschrijving

Neem contact op voor individuele coaching, een incompanytraining, training on the job of een inhoudelijke heidag. Wil je een training met anderen (onbekenden) volgen? Bij [De Redactie] Trainingen geef ik bijna elke maand wel een training op open inschrijving.

Bedrijven, organisaties en overheden waar ik trainingen heb gegeven

AJAX | KRO-NCRV | Vereniging Eigen Huis | Gemeente Den Haag | NS International | Nationale Postcode Loterij | Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid | Tweede Kamer der Staten Generaal | Gemeente Pijnacker | B+B Vakmedianet | Reed Business | Klingel | Het CCV (Secondant) | Brabants Kenniscentrum Kunst en Cultuur | Longfonds | Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde | Faasen|Grijmans | Uitgeverij G+J | ZB Communicatie | NRCQ | Loyens en Loeff | Nationaal Archief | Cobouw.

“Merel kon zich goed een beeld vormen van de situatie bij de Tweede Kamer. Met haar humor en relaxte benadering wist ze een sfeer te creëren waarbij de deelnemers zich kwetsbaar durfden op te stellen.”
Deelnemer training Schrijven op B1-niveau, Tweede Kamer der Staten Generaal

opdrachtgevers

logo van Loyens & Loeff

Loyens & Loeff is gespecialiseerd in juridisch en fiscaal advies aan ondernemingen, financiële instellingen en overheden. Door mijn trainingen worden ze daarnaast ook specialisten in schrijven voor het web.

logo van Cobouw

Cobouw is hét vakblad voor bouwprofessionals. Ik trainde hen in online schrijven en publiceren, distributie en verrijking van hun teksten, zodat de nieuwe responsive site ten volste benut kan worden.

logo van [De Redactie] Trainingen

Voor [De Redactie] Trainingen geef ik sinds 2010 trainingen, zowel incompany als op open inschrijving. Bijvoorbeeld Eindredactie voor het web, Columns en blogs schrijven, B1-schrijven en Schrijven voor het web. O.a. bij De Belastingdienst, De Tweede Kamer, Gemeente Pijnacker-Nootdorp, Postcode Loterij, Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, Indigo en nog vele anderen.

logo van Reed Business

De eindredacteuren van de tijdschriften van Reed Business agri (Boerderij, Landleven, etc.) hebben jarenlange ervaring in het maken van tijdschriften. Online was iets wat ook moest (veel copy/paste). Ik trainde ze tot experts op het gebied van online eindredactie (SEO, contentverrijking, usability, structuur, taalgebruik, interactiviteit). Met gewenst bijkomend effect: dat ze enthousiast werden over online publiceren.

logo van ROC van Amsterdam en ROC Flevoland

De ROC’s van Amsterdam en Flevoland kregen nieuwe websites: responsive, en mobile first. De doelgroep is voornamelijk vmbo en mbo. Ik trainde de medewerkers van marketing en communicatie in schrijven voor internet en mobiel, schrijven op B1-niveau en SEO.

Columnist en blogger

Blogger sinds 2001

Sommige meisjes krijgen bloemen, ik kreeg een blog. Van Walter van den Berg, een van de mooiste cadeaus die ik ooit kreeg. Dat was in 2001, wat me een van de eerste Nederlandse bloggers maakte. In de beginjaren schreef ik dagelijks op merelroze.com, met duizenden lezers per dag. Zo begon mijn schrijvende leven, en wat een geschenk was dat. Het blog heeft op verschillende manieren grote invloed gehad op mijn carrière.

Columnist en romanschrijver

Dankzij mijn blog werd ik gevraagd als columnist voor NRC Handelsblad en later voor Libelle, en werd ik door verschillende uitgeverijen benaderd met de vraag of ik een roman wilde schrijven (ja, natuurlijk wilde ik dat). Ook voor XS4ALL en De Fietsersbond schreef ik columns.

Bloggen en sporten

Met bloggen is het een beetje zoals sporten. Als je het eenmaal gaat doen, werkt het verslavend, kost het je geen moeite en word je er heel blij van (en er ook steeds beter in). Maar als je vindt dat je nu toch weer eens moet gaan bloggen, kan het zomaar een hele tijd duren voor er een nieuw stukje staat.

Contentmarketing en digital storytelling

Al sinds 2002 roept iemand wel een keer per jaar dat bloggen deaud is. Maar bloggen is levendiger dan ooit tevoren. Bloggen is bijvoorbeeld een belangrijk onderdeel van contentmarketing en digital storytelling. Bloggen is dood, lang leve de blogs!

opdrachtgevers

logo van Libelle

Drie jaar lang wijdde ik wekelijks een column op Libelle.nl aan actuele zaken. Over het nieuws, prangende taalkwesties of ontwikkelingen op internetgebied.

logo van NRC Handelsblad

Elke week een column op de Achterpagina van NRC Handelsblad. Naast Frits Abrahams! Hoogtijdagen.

logo van XS4ALL

Voor de nieuwsbrief van XS4ALL schreef ik een column internetgerelateerde zaken. Soms met vele e-mails tot gevolg.

logo van De Fietsersbond

De fiets is het beste vervoermiddel. Zowel voor verplaatsing als voor inspiratie. Ik schreef er talloze blogs over. Voor het blad van de Fietsersbond (De Vogelvrije Fietser) schreef ik columns.

logo van Squla

Kinderen spelenderwijs laten leren, dat is wat Squla doet met quizzen, games, webvideo’s en apps. Ik schreef de online teksten van de nieuwe site en ik schrijf blogs.

Tekstschrijver

Freelance tekstschrijver

Tekstschrijven is al sinds mijn zesde waar ik me het meest in verlies. Een blog, een zakelijke brief, een roman, een studieboek, een belangrijke e-mail, corporate storytelling, contentmarketing, een hele ambtelijke website vol (of ook goed: een heel ambtelijke website vol) – wat voor tekst het is, maakt me eigenlijk niet uit. Als de tekst maar goed aansluit op de doelgroep.

Begrijpelijk en aantrekkelijk Nederlands

Met mooischrijverij heb ik niet zoveel. Liever houd ik het simpel en concreet – dan snappen de lezers het best wat ik wil zeggen. Ik hoef als tekstschrijver geen indruk te maken met moeilijke termen, lange zinnen en bloemrijke beeldspraak, maar met een tekst die je meteen snapt én die lekker leest.

Tekstschrijven over …

Waarover ik schrijf, verschilt per maand. Ik schreef de afgelopen tijd artikelen voor SNS, ik schreef over auto’s voor Suzuki, over mosselen en oesters voor Qualimer, over grote bedrijfsinvesteringen voor Standard Investment, over geestelijke gezondheidszorg voor Indigo en over de hoe je scholieren motiveert voor Squla.

“Een copywriter die alle verwachtingen overtreft. Snel van begrip, produceert snel en accuraat, biedt passende (taal)oplossingen. De vereisten voor online communicatie en gedragingen van gebruikers past zij feilloos toe.”
Patrick Thissen, marketeer @ENNIA

opdrachtgevers

logo van Arbocatalogus

De Arbocatalogus bevat een praktische oplossingen om arborisico’s in bedrijven aan te pakken. Ik schreef de catalogus voor personenautobedrijven.

logo van Qualimer

Qualimer verkoopt vanuit Yerseke mosselen, oesters, kreeften en andere zeeproducten aan distributiecentra en groothandels. Ik had de eer om erover te schrijven en kreeg steeds zin in de producten waar ik over schreef.

logo van Suzuki

Suzuki maakt auto’s, motorfietsen en buitenboordmotors. Ik schrijf de teksten voor de site, de brieven en de brochures.

logo van AT5

Bij AT5 was ik met veel plezier drie jaar lang redacteur op de afdeling Teletekst. Dat is al een hele tijd geleden, maar ik heb er vreselijk goed leren schrijven. Want met tijdsdruk, de tekstuele beperkingen van Teletekst en een goede eindredacteur heb je perfecte ingrediënten om het vak te leren. Spannende en leuke tijden, omdat Het Internet toen ook opkwam en de berichtgeving veranderde.

logo van SNS Bank

Bij SNS Bank was ik een aantal jaar eindredacteur voor het web. Inhoudelijk was ik verantwoordelijk voor alle online teksten. Daarnaast stuurde ik de webredactie aan (8 medewerkers, senior en junior) en stroomlijnde ik de processen. Ook maakte ik deel uit van het (afdeling overstijgende) kernteam social media.

Romanschrijver

“Wanneer komt je derde boek uit?” Voor jullie een vraag, voor mij ook. Maar twee romans schreef ik wel. En het boek Schrijfwijzer voor het web.

Fantastica

Mijn eersteling. Uit 2006. Hoofdpersoon Roos de Leeuw ontdekt langzaam maar zeker dat fictie en werkelijkheid niet alleen online door elkaar heen lopen. “Met veel vaart geschreven, thrillerachtige roman” (Het Parool). “Gaandeweg krijgt het boek meer vaart en ontpopt het zich tot een spannende psychologische thriller en pageturner” (VPRO Gids). Ik heb nog wel een exemplaar liggen tegen verzendkosten. 🙂

De weekenden waren voor haar

Mijn tweede roman, uit 2008. Na de dood van haar moeder wordt de achtjarige Maya Regter door haar vader ieder weekend naar een gezin op een afgelegen boerderij gebracht. Daar woont de één jaar oudere Frederieke, met wie Maya de weekenden spelend doorbrengt. Plotseling komt er aan de bezoeken een einde. Bijna twintig jaar later staan de vrouwen voor het eerst weer oog in oog. Maya hoopt op een hernieuwde vriendschap, maar Frederieke blijkt woedend op haar. Hoe kunnen de twee vrouwen het verleden zo anders hebben beleefd? En waarom bracht Maya’s vader haar eigenlijk ieder weekend weg?

Schrijfwijzer voor het web

Schrijfwijzer voor het web: een boek over hoe je jezelf als prozaschrijver online in de kijker kunt spelen. Door te bloggen, door social media te gebruiken, door veel te schrijven. Verscheen in 2009 in de serie de Schrijfbibliotheek van Augustus, met als co-auteur Chrétien Breukers.

opdrachtgevers

logo van Uitgeverij Augustus

In de serie de Schrijfbibliotheek van uitgeverij Augustus publiceerde ik samen met Chrétien Breukers de Schrijfwijzer voor het web.

logo van Uitgeverij Archipel

Bij uitgeverij Archipel (imprint van De Arbeiderspers) kwam mijn debuutroman Fantastica uit, en twee jaar later mijn tweede: De weekenden waren voor haar.

Merel Roze

Merel Roze (1975, Amsterdam)

Merel Roze | zzp’er | Amsterdam | 1975 | Online eindredacteur | Schrijftrainer | Contentcoach | Blogger sinds 2001 | Columnist | Redacteur | Contentmarketeer | Contentspecialist | UvA

Eindredacteur en contentspecialist

Een goede online eindredacteur laat een redacteur boven zichzelf uitstijgen, maakt elke tekst beter en effectiever en zorgt voor zulke duidelijke pagina’s dat de klantenservice naar huis kan. Eindredactie voor het web is nog leuker dan voor print, omdat er nog meer bij komt kijken.

Content it is

Lelijk woord, content. Maar de woorden tekst of taal zijn niet toereikend voor wat ik doe, omdat webpagina’s zo veel meer belangrijke elementen bevatten. Zeker, bij tekst en taal(gebruik) ligt mijn hart, maar daarnaast speur ik de pagina’s af naar mogelijkheden om te verbeteren. Het leuke is: er valt altijd wat te verbeteren. Ik ben dus alleen content als de content dat is.

Trainer

Ik geef trainingen, workshops en cursussen. Meestal incompany, soms op open inschrijving.

Verder nog iets?

Cut the crap. Dat is het.

Merel Roze by Machteld Maris

‘Inspirerende docent, enthousiast en ik kan haar tips meteen in praktijk brengen!’

Deelnemer training Eindredactie voor internet bij [De Redactie] Trainingen.

Kennismaken

Ben je benieuwd of ik iets voor je kan betekenen?
Of wil je meer informatie over een schrijftraining?
Laat een bericht achter, dan neem ik zo snel mogelijk contact op.
Of weet je wat, lees mijn privacyverklaring.

naam

e-mail

bericht

image to close blog

Blog

IFFRotterdam

filmfestival

Ik houd van Rotterdam!

Sowieso, ?berhaupt, hoe dan ook, maar zeker de anderhalve week per jaar dat alles in het teken staat van maar ??n ding: FILM.

Zorg ervoor dat je in de trein van Amsterdam naar Rotterdam aan het
raam zit aan de linkerkant, met de rijrichting mee. Even voor station
Schiedam zie je Rotterdam in de bocht die het spoor maakt uit het
polderlandschap verrijzen. Hoge gebouwen trots glorend aan de horizon,
de Nationale Nederlanden weerkaatsend in het zonlicht, de gebouwen
eromheen als Manhattan aan de Maas gerangschikt. Majestueus!

Eenmaal aangekomen, buiten, op het lelijke stationsplein, aan de voet
van die gebouwen, de immer waaiende wind opsnuivend, voelt het alsof ik
vakantie heb. In een stad die ik wel ken, maar die elke keer iets
nieuws te bieden heeft.

De zindering die het Internationale Filmfestival met zich meebrengt.
Vriendin S. en ik zorgden er ook dit jaar voor iets van deze zindering
mee te krijgen, ook al zijn we drukke carri?revrouwen met zeker op het
moment veel te weinig tijd.

We zagen er zes. Vier redelijken en twee goede (Pusher II en Ushpizin).

Tussendoor snoven wij de festivalsfeer op. Mensen die je al een tijdje
niet hebt gezien kom je hier tussen de films door tegen. Welke film ga
jij zien? Welke moet ik zien? Welke is echt bagger? Vind jij de nieuwe
opzet van het krantje ook zo stom? Op de WC luister je gesprekken af
tussen mensen die een film bekritiseren die je net hebt gezien. Je ziet
de regisseurs in hun zwarte kleding voorbij lopen, Q&A’s
beantwoorden, vol liefde over hun film spreken waarbij je net in slaap
bent gevallen. Je besluit de zevende film niet te gaan zien waardoor je
ineens pauze hebt en drie uur lang een koopgootconsument mag zijn in de
uitverkoop. Waarna je blij bent met de gratis kluisjes in de hal van De
Doelen. Om vervolgens weer de donkere ruimte van de bioscoopzaal in te
duiken en je mee te laten slepen in de Deense onderwereld, twee
besnijdenissen van dichtbij mee te maken, de slachting van een koe, de
inhoudsloze verveling bij het Balatonmeer, porno en hoeren, zigeuners
en Amerikanen, orthodoxe joden, nooit verfilmde scenario’s en kleine, geniale vondsten.

Dan ga je vol nieuwe indrukken over landen waar je nooit eerder was
geweest naar huis. Om in bed nog eens te bedenken wat je ook alweer
hebt gezien. Of die acteur nou in die ene of de andere film zat. Waarom
je zo onder de indruk was van die kale jongen met het woord respect op
zijn kale kop getatoeerd. En waarom je die film over Hongarije zo
verschrikkelijk vervelend vond.

Om je vervolgens te verheugen op aanstaande zondag, wanneer er op de
traditionele Volkskrantdag nog vijf films op je liggen te wachten.

26 reacties

Nationale Gedichtendag

Het is Nationale Gedichtendag vandaag. Een goed excuus om eens een mooi gedicht te plaatsen.

Ik hoefde niet lang over een gedicht na te denken, want vorige week nog citeerde ik er uit eentje.

Klinkt stoer h?.

Die Merel, kent allemaal gedichten uit haar hoofd, die ze te pas en te
onpas citeert. Iemand: ‘Ik heb zin in een sigaret’. Merel: ‘Ken je het
verlangen naar een sigaret / naar die gelukkige tijd dat je nog rookte?
(…) Sinds ik dit bedacht begrijp ik veel meer. / Het verlangen naar
een sigaret  / is het verlangen zelf’, zoals Rutger Kopland al
dichtte’

Maar zo was het niet. Er kwamen een paar woorden uit mijn mond over
praktische bezwaren die in weg stonden. Ik wist de titel van het
gedicht niet, de dichter niet, en de exacte context niet. Ze klopten
ook eigenlijk helemaal niet bij wat die ander zei, maar ineens waren ze
er, die woorden, in een kadans, een ritme dat ik van vroeger kende.

Thank God for Google, wederom. Hoe anders is mijn leven door Google.

En thank God for gedichten, want hoe mooi bleek uiteindelijk het
gedicht te zijn. (And thank God niet for God zelf want die zorgt alleen
maar voor oorlog, tsk).

Hierbij! Het Huwelijk. Van Willem Elsschot, natuurlijk.



Het Huwelijk

Toen hij bespeurde hoe de nevel van de tijd

in d’ogen van zijn vrouw de vonken uit kwam doven,

haar wangen had verweerd, haar voorhoofd had doorkloven

toen wendde hij zich af en vrat zich op van spijt.

Hij vloekte en ging te keer en trok zich bij de baard

en mat haar met de blik, maar kon niet meer begeren,

hij zag de grootse zonde in duivelsplicht verkeren

en hoe zij tot hem opkeek als een stervend paard.

Maar sterven deed zij niet, al zoog zijn helse mond

het merg uit haar gebeente, dat haar toch bleef dragen.

Zij dorst niet spreken meer, niet vragen of niet klagen,

en rilde waar zij stond, maar leefde en bleef gezond.

Hij dacht: ik sla haar dood en steek het huis in brand.

Ik moet de schimmel van mijn stramme voeten wassen

en rennen door het vuur en door het water plassen

tot bij een ander lief in enig ander land.

Maar doodslaan deed hij niet, want tussen droom en daad

staan wetten in de weg en praktische bezwaren,

en ook weemoedigheid, die niemand kan verklaren,

en die des avonds komt, wanneer men slapen gaat.

Zo gingen jaren heen. De kindren werden groot

en zagen dat de man die zij hun vader heetten,

bewegingloos en zwijgend bij het vuur gezeten,

een godvergeten en vervaarlijke aanblik bood.

47 reacties

Doorgedraaid

Natte was! Dat was wat ik kreeg na twee uur wachten naast mijn tien
jaar oude wasautomaat. Het vertrouwde kabaal en de heftige vibraties
van de centrifuge waren
inderdaad uitgebleven, bedacht ik mij even later, terwijl ik kilo’s nat
dekbedovertrek uit de trommel trok.

De druipende was liet een spoor water achter op mijn parket.

Hmm.

Niet goed.

Geen paniek, handleiding!

Altijd goed.

Eens kijken.

htdgey geef hegeb!

Het gaat om optie twee. De rest bleek het, proefondervindelijk, niet te zijn.

22 reacties

Garden State

Woei!

Soms komt er een film voorbij waarvan je wilde dat je hem zelf gemaakt had.

Garden State is er zo eentje.

Het multitalent Zach Braff (what’s in a name?) schreef en regisseerde
de film en speelt bovendien nog de hoofdrol ook, naast de innemende
Natalie Portman en immer fantastische Ian Holm. Een charmant portret
van een jongen die voor het eerst sinds jaren teruggaat naar het dorp
waar hij is opgegroeid. Bijzonder geestig, aantrekkelijk absurd ook, en
een mooi tijdsdocument. Het is niet zozeer de plot van de film die me
intrigeerde, maar de uitwerking van de personages en alle kleine
geintjes die door de hele film verstopt zitten.

Intrigerende vent, die Zach. Net zo oud als ik!

Met een goede muzieksmaak, want wat een soundtrack zit er onder die film!

En nu blijkt Zach nog een weblog te hebben ook!

Zien, die film.

32 reacties

Burengerucht

Ze waren er op het moment dat ik hier kwam wonen, tien jaar geleden. De geluiden van het huis. Het plotselinge getik van iets onbeduidends in de keuken, het zuchten van de radiator, het zoemen van het licht in de gang. Het trillen van de ramen in de sponningen bij harde wind, het kabaal van de garagedeuren beneden en de dwingende tik van de meter in het kastje in de hoek.
’s Avonds in bed was het nagenoeg stil.
Op het geluid van de buren na.

Mijn buurvrouw leerde ik kennen door de geluiden die door de slecht ge?soleerde muren doorgelaten werden. Ik hoorde haar wekker, dus wist wanneer ze opstond. Ik hoorde het luik als ze naar beneden ging. Ik hoorde het luik als ze weer naar boven ging. Ik hoorde haar hoesten als ze ziek was. Ik hoorde heel soms een soort geroezemoes, alsof er op gedempte toon met iemand werd gepraat.

Gelukkig hoorde ik nooit dingen die je niet wilt horen.
Ook niet toen er, aan het gebrom te horen, op een dag een man in haar leven kwam. En een hele tijd later zelfs een heel schattig blond jongetje.

Maar nu is het sinds een aantal dagen stil naast mij.
Ik woel in mijn bed omdat ik niet kan slapen. Er zijn geen geluiden meer. Daar waar eerder altijd leven was, heerst nu het kabaal van complete leegte. De geluiden die ik de afgelopen tien jaar hoorde, zijn verhuisd naar een nieuw huis. Groter, mooier, vrijer. 

Ik mis ze, de geluiden. De irritante dreun van dat luik. De wekker die ik heb vervloekt als ik nog wilde slapen. Het huilen en jengelen van het kind vroeg op de ochtend. Een poes, hunkerend naar eten en aandacht. Zelfs het hoesten, door mij soms vergezeld van extra octaven.
Een huis zonder geluiden is geen huis. Het voelt leeg en kil en ongemakkelijk.

Zuchtend draai ik me nog eens om. En twijfel.
Oh – als de geluiden van de nieuwe bewoners maar net zo goed passen bij mijn eigen akoestiek!

34 reacties

Exit Czaar Peterstraat

Daar stond ik dan, fiets met band aan flarden. Er zat weinig anders op dan mijn fiets vast te koppelen aan een willekeurig onverplaatsbaar object en te hopen dat hij er morgen nog zou staan. Inmiddels was ik onder het viaduct doorgelopen en terechtgekomen in het niemandsland na de Czaar Peterstraat. Daar waar Amsterdam vroeger zo’n beetje ophield. Waar auto’s met grote snelheid de Piet Heintunnel inschieten, waar altijd wind is ook al waait het niet en waar hoge, futuristische gebouwen Rotterdam na proberen te doen. Wat soms nog lukt ook.

Er was geen fietsenrek te bekennen. Ik zette mijn fiets vast aan een hek achter de nieuwe tramhalte van lijn 10.
En ik ging lopen.
Het was donker.

Ik bevond me in een stuk van Amsterdam waar men niet loopt. Men zit er in een auto en men raast voorbij. Of men zit op de fiets als Jimmy in het gelijknamige nummer van Boudewijn de Groot. Kromgebogen over het stuur tegen de wind, zichzelf een weg banend.
Ik was kortom de enige gek die zich al lopend voortbewoog, soms over het fietspad bij gebrek aan een stoep. Af en toe kwam er een eenzame fietser langs die de pedalen bijna niet rondkreeg, waardoor ik me gelukkig prees dat ik lopend was. De wind sloeg het zand uit de bouwplaatsen en het stof uit verlaten pakhuizen in mijn gezicht.

Ik besloot deze wandeling gepaard te laten gaan met een soundtrack die mijn iPod zelf mocht uitkiezen.
De wind sloeg de oortjes van de koptelefoon een paar keer uit mijn oren, maar na enige worsteling vond ik een manier om de oortjes op hun plaats te houden. Daarvoor moest ik een beetje gek lopen, als een Amazone, maar dan zonder paard. Ik rechtte mijn rug en liep.
‘Lately it’s occurred to me, that I’ve had enough of that and lately I’ve been satisfied by simple things like breathing in and breathing out’, zong Natalie Merchant zomaar in mijn oor en verdomd, ze had nog gelijk ook.

Rechts van mij lag het IJ. Pikzwart. De pont naar Noord was een verlichte slagroomtaart in de duisternis. Links van me staken indrukwekkende nieuwbouwprojecten af tegen eeuwenoude kerktorentjes. Hoogbouw en laagbouw, eeuwen historie en toekomst bij elkaar.
Wat een stad.

Op de brug begon het te regenen. Eerst zachtjes, toen steeds harder. Er was in de verste verte geen mogelijkheid om te schuilen. Een open vlakte met water en autoweg. Ik kroop zo ver mogelijk weg in mijn jas. Fietsers stapten af, niet bestand tegen de harde wind, en knoopten met koude vingers de touwtjes van hun capuchon aan elkaar vast.
Ik stond bovenop de brug, zonder capuchon, vol in de wind. De druppels zwiepten in mijn gezicht. Ik stak mijn handen zo ver mogelijk in mijn zakken. Er was geen ontkomen meer aan.

Ineens werd ik overvallen door een enorm geluksgevoel.

36 reacties

Op de Fiets (69)

Het weer was bijzonder zacht voor de tijd van het jaar. Er stond een
wind, die behoorlijk hard, maar ook behoorlijk warm was. Die wind had ik
mee en dus raasde ik met een enorme snelheid door de straten van
Amsterdam. Zo ook door de Czaar Peterstraat.

Ik was me net aan het afvragen waar de televisieserie Het Blok zich nou
precies had afgespeeld, toen ik plotseling een schot hoorde.

Ik schrok me dood. In een reflex zocht ik dekking, door al fietsend te bukken.

De man voor mij keek om.

Ik keek hem recht in zijn geschrokken gezicht.

Waar vandaan was geschoten? Wie was het doelwit?

Moest ik afstappen? Waarom had ik nooit geleerd wat ik moest doen in levensbedreigende situaties?

Op dat moment hoorde ik een sissend geluid.

Paniek maakte zich van mij meester, wat gebeurde er?

De man voor mij stopte. Ik remde af, nog steeds bukkend, alsof ik daarmee de sluipschutter zou kunnen ontwijken.

De man deed net zo raar als ik.

Hij keek schichtig om zich heen. Misschien was hij dergelijke situaties
wel gewend omdat hij een vastgoedmagnaat was die zijn leven nooit zeker
was.

Ik zag een rode container staan. Daarachter zou ik kunnen schuilen.

De man keek mij vragend aan.

Weet ik veel!, dacht ik.

In mijn poging te vluchten, zakte ik een stukje door mijn fiets.

Vervolgens voelde ik hoe mijn band leegliep en hoe mijn velg contact zocht met de grond.

Ik was geraakt!

Had ik ergens pijn?

Ik voelde even niets.

Mijn fiets reed langzaam door. Bij elk rondje dat mijn wiel maakte, hobbelde ik een klein stukje omhoog.

Hmm.

Wacht even.

Pfff, zei de man.

Pfff, zei ik.

Dikke, vette klapband door viercentimeterschroef!

dik en vet!

43 reacties

Nieuw Nieuw Nieuw!

Toen ik vanmiddag tussen de bedrijven door even iets wilde veranderen aan mijn pagina, hielp ik vakkundig mijn linkspagina om zeep.

Toen ik een en ander probeerde te herstellen, kwam er ineens een heel
leuk icoontje in mijn browserbalk voor het adres te staan. In plaats
van het Internet Explorer icoontje kwam er een mooi roosje, een heuse
favicon!

Dat was waar ook, bedacht ik mij, want vriend M. had die favicon op een
regenachtige maandagmorgen een keer toegevoegd. Daarover kreeg ik zelfs
mail van mensen, terwijl ik het ding zelf niet eens kon zien. Ik
googlede vanmiddag op ‘favicon niet zichtbaar’ en daaruit bleek dat een
favicon in Internet Explorer alleen zichtbaar wordt als je de site aan
je favorieten toevoegt. Nou ja zeg! Wat een onzin. Ik ga mijzelf toch
niet aan mijn favorieten toevoegen, duh.

En zo kwam het historische moment dat ik op mijn PC overstapte op Mozilla Firefox.

Het deed geen pijn en het duurde helemaal niet lang!

Vele lezers zullen nu juichen, anderen zullen zich afvragen waar ik het in godsnaam over heb.

Hoe het ook zij, tevens was er een andere mooie bijkomstigheid dankzij mijn klungeligheid.
Aangezien ik een watje ben, riep ik na het kapotmaken van mijn
linkspagina en het niet kunnen fixen ervan, de hulp in van stoere
techies Walter en Bob.

Het resultaat is dat ik nu een nieuwe archiefpagina heb! Hoera! Eentje waarin alle archieven aanklikbaar zijn (klikkerdieklik)!

Het ziet er niet alleen mooi uit, het is ook heel indrukwekkend, want onderaan staat 2001 2002 2003 2004 2005.

Nu lijkt het net alsof ik al vijf jaar log 🙂

34 reacties