
Schrijven zoals je het zelf zou willen lezen. Tip.

“Ik kom mijn zoon aangeven”, zeg ik. Ik verwacht een felicitatie. Maar de dame van de beveiliging kijkt naar me met een blik van: een moeder die haar zoon komt aangeven – wat heeft hij nu weer gedaan? “Zijn geboorte, bedoel ik. Ik kom aangifte doen van zijn geboorte.”Ze wijst naar de balie. “Ik kom…

‘Hallo, met Merel Roze, ik wil graag weten of mijn fiets klaar is. Het gaat om een Azor, met allerlei kleuren, rood en groen en geel. De ketting lag eraf en hij heeft een servicebeurt gehad.’ ‘U wilt weten of uw fiets klaar is?’‘Ja. Ik heb hem gisteren gebracht, ik zou hem vanmiddag ophalen.’ ‘Wat…

Aan het einde van het Vondelpark, dat sommigen het begin zullen noemen, stonden twee leuke, knappe en jonge jongens. Eerst denk je lange tijd nog dat je tot dezelfde leeftijdsgroep behoort als die leuke, knappe jongens, maar op een gegeven moment is het onvermijdelijk dat je het bijvoeglijk naamwoord jong aan ze moet toevoegen. Jong…

—
Die baan krijgen; Meer sporten (dat moet lukken, ‘meer’ is zo gebeurd); Meer op vakantie (moet ook lukken, tegenover 7 dagen in 2002); Meer uitdagingen aangaan; Nieuwe dingen doen; Veel lachen.

—
Het regent buiten onafgebroken en mijn hoofd is hout. Ik moet de stad doorkruisen om puin van feest te ruimen. Tonie is gestopt met webloggen. Toch een gelukkig nieuwjaar!

—
Een blik op de klok en een blik op de BNN site leren mij dat ik de winnaar ben van de I-book! Hoera! Dank allen! Update 2 jan, 11:45 uur: de I-book is mij inmiddels door BNN verzekerd! Morgen verder.

—
Mijn log is het jaar heelhuids, zonder kleerscheuren en weinig gaten doorgekomen. Van de 365 dagen heb ik 10 dagen niet gelogd. Sorry daarvoor. Maar er blijven 355 dagen leesvoer over. Soms denk ik dat het een ziekte is. Maar eerder zie ik het als een goedgekozen hobby: het kost me nauwelijks moeite en ik krijg…

—
Onthaasten. Na elf en een halve maand racen, rennen en rouwdouwen, besloot ik de laatste dagen van het jaar te onthaasten. Rust, geduld en groot aanpassingsvermogen waren hiervoor nodig. Stoplichten werden stoplichten als zij op rood stonden. De grenzen van het fietspad werden in ere gehouden. Inhalen mocht niet. Vooral dat laatste vereiste een grote mate van…

—
Er waart een spook door het land. Het heet de Meezingbioscoop. Het zorgt ervoor dat mensen zich belachelijk aankleden en uitgelaten in groten getale meezingen met hun favoriete film. Gisteren werd ik door drie aanhangers van dit geloof ontvoerd naar de Meezing Grease in Bellevue Cinerama. [[image:images/greaseklein.gif:inline]] Hoewel ik eigenlijk nogal sceptisch sta tegenover dit soort…

—
Van mijn oudtante Ali is nog maar 1 meter 35 over. Ze was altijd al klein, maar nu lijkt ze te zijn gekrompen tot minieme hoogte. Ze is 86 en heeft geen zin meer in het leven. Alle familieleden van haar generatie zijn de afgelopen jaren dood gegaan, net als haar vriendinnen. Het is niet makkelijk…

—
Doel van tweede kerstdag, wederom uitslapen, is bijzonder goed gelukt. Net wakker, zonder tussendoor ook maar even wakker te zijn geweest. Met dank aan het weer dat mijn slaapkamer zo donker hield dat mijn onderbewuste vast dacht dat het nog vroeg in de ochtend was. Zo is deze tweede kerstdag alweer bijna voorbij! Wat er…

—
Ohja, voor wie het nog niet wist en het toch eventueel leuk zou vinden: wanneer u op de kerstmuts of het Blog40 icoontje klikt en mij een 10 geeft, en u doet dat de komende dagen dagelijks, dan is er een kans dat ik op 1 kom te staan. Boel dank! Spannend!

—
Kerst is de tijd van de psychiatrie, zei vriendin S. die op de Eerste Hulp van het ziekenhuis bij mij om de hoek werkt. Het grootste aantal zelfmoorden, pogingen tot zelfmoord, en depressieaanvallen in het jaar. Vriend W., die zo’n beetje vergeten was dat het kerst was, zei: ‘Ohnee, dan wil ik morgen Netspanning spelen en is…

—
Prachtig citaat van Shakespeare, uit The Tempest, akte 4, scene 1, kwam via de mail onder mijn ogen. ‘We are such stuff as dreams are made on, and our little life is rounded with a sleep’

—
Er klopte iets niet. Het perron was nagenoeg leeg. Een dame met een rode jas snoot haar neus. Een krantlezende man, drie moeders met kinderen. Geen omroepberichten, geen rode lettertjes onder de vertrektijd van de trein. Een ochtendspits zonder mensen. Utrecht Centraal. In al die tijd was de trein nog nooit op tijd gekomen. Welk tijdstip van de…