
Schrijven zoals je het zelf zou willen lezen. Tip.

“Ik kom mijn zoon aangeven”, zeg ik. Ik verwacht een felicitatie. Maar de dame van de beveiliging kijkt naar me met een blik van: een moeder die haar zoon komt aangeven – wat heeft hij nu weer gedaan? “Zijn geboorte, bedoel ik. Ik kom aangifte doen van zijn geboorte.”Ze wijst naar de balie. “Ik kom…

‘Hallo, met Merel Roze, ik wil graag weten of mijn fiets klaar is. Het gaat om een Azor, met allerlei kleuren, rood en groen en geel. De ketting lag eraf en hij heeft een servicebeurt gehad.’ ‘U wilt weten of uw fiets klaar is?’‘Ja. Ik heb hem gisteren gebracht, ik zou hem vanmiddag ophalen.’ ‘Wat…

Aan het einde van het Vondelpark, dat sommigen het begin zullen noemen, stonden twee leuke, knappe en jonge jongens. Eerst denk je lange tijd nog dat je tot dezelfde leeftijdsgroep behoort als die leuke, knappe jongens, maar op een gegeven moment is het onvermijdelijk dat je het bijvoeglijk naamwoord jong aan ze moet toevoegen. Jong…

—
Zou het toeval zijn, gezien mijn nostalgische-computer-problemen, dat ik sinds zaterdag steeds [[popup:images/repair.man.jpg:dit mailtje ]]ontvang?

—
De bus stond schuin over de weg. Klem. Het enorme ding kon nauwelijks meer achteruit, nauwelijks meer vooruit, en de buschauffeur zat met zijn handen in het haar. Om hem heen hadden zich groepjes mensen verzameld die er door wilden. De bus blokkeerde de hele weg, en op de stoep stond een grote, gele Icova-bak.…

—
Als ik in de trein zit, en het wordt al wat voller en de trein stopt op een station waar bijna alleen maar mensen instappen en waar niemand eruit gaat, en ik zie dat de zitplaatsen schaarser worden en er komen mensen in het gangpad in de verte aan, dan leg ik expres mijn tas…

—
Er kwam net een rouwstoet bij de Oostelijke Begraafplaats aan. Mensen in het zwart volgden traaglopend een lange auto met een kist erin. De voorste mensen hielden hun hoofd gebogen en keken naar de grond. Ik stond een paar meter verderop, aan de overkant van de straat, voor de basisschool waar mijn broer lesgeeft. Ik kwam…

—
Ineens was de wegverlichting opgehouden te bestaan. Ik reed 120 kilometer per uur in een provincie die ik niet kende, op een weg zonder verlichting. Ik keek in mijn achteruitkijkspiegel en ik zag zwart. Ik keek rechts van me, en ik zag zwart. Voor me kon ik vier meter wegdek zien door de koplampen van mijn huurauto. Links van me…

—
[[image:images/krekel.jpg:inline]] Snif. ‘Pim Vermaat, auteur van de wereldbollen en de krekels, gaat met de vut’, aldus NRC Handelsblad. Dat is jammer, ik mocht die krekels wel. Ook de wereldbollen kan ik mij nog goed herinneren. Vooral omdat ik ze vroeger vaak niet snapte. Vandaag op de voorpagina eentje die ik wel begrepen zal hebben, van…

—
Mijn computer lijdt aan een grote vlaag van nostalgie. Hij besloot uit zichzelf terug te gaan naar vroeger tijden, en nu wil hij niet meer terug naar nu. Eerst zat de computer vast. Hij wilde niets meer doen. Zelfs control-alt-delete mocht niet baten. Ik herstartte de computer. Toen gebeurde het. Alle zaken die ik in de loop der maanden had…

—
[[image:images/slof.jpg:inline]] Ik ben hard vandaag. Zelfs mijn favoriete sloffen moeten er nu eindelijk aan geloven.

—
Het Nederlands Filmfestival in Utrecht is altijd langs mij heen gegaan. Dat is opmerkelijk. Ik behoor als geen ander tot de doelgroep, vind Nederlandse films in tegenstelling tot veel anderen wel interessant, en ben groot fan van festivals in het algemeen. En toch ooit maar naar één film geweest op het festival (Abel). Gisteren kwam daar…

—
Gisteren kreeg ik de voordeur niet open. Tussen de deur en de deurmat lag een dikke envelop. Hij zat vast en ik bleef maar duwen. Uiteindelijk duwde ik de deurmat naar achteren, waardoor de dikke envelop omhoog sprong en ik naar binnen kon. Mijn brievenbus zit aan de zijkant van de deur. Mijn post valt in…


—
Op het verwarmde terras van café de Fontein op de Nieuwmarkt zaten twee jongens aan een tafeltje. Een derde jongen stond ernaast afscheid te nemen. Ze waren te oud om student te zijn, maar ze waren duidelijk nog student. Het tafeltje stond vol met lege glazen bier. Het was zeven uur ’s avonds. Aan de jongen…