Blog

Het voordeel van thuiskomen op een belachelijke tijdstip van werk, is: dat je wel je stage-lopende vriendinnetje in Merida Mexico op een christelijk tijdstip kan bellen, en dat ze dan ook gewoon opneemt en dat je dan ineens contact hebt met de andere kant van de wereld.

Nog nooit was ik zo blij met een auto. De (voor mij dikke) Peugeot 406 station van mijn ouders is even in mijn bezit. Ik zou vannacht overnachten in het Flevose stadje A., maar het harde werken eiste rond een uur of middernacht mijn fysieke tol. Rug weigerde dienst. Laatste treinen al lang richting Noord Hollandse…

Onderaan dit postje staat altijd de tijd waarop het gepost is. Daar, links van ‘link’.  Meeeh. Het is vroeg. De dagen worden steeds langer. Volgens mij was ik net getuige van een ware aardbeving. Mijn huis schudde op haar grondvesten. En nog een keer. En nog een keer. Er kwam geen zwaar vrachtverkeer langs. Misschien gebeurt…

U doet het goed, duimen voor mooi weer. De afgelopen vier dagen heeft het tijdens het opbouwen van het decor slechts 1x echt geregend, laat in de avond. Vele malen hebben donkere wolken zich samengepakt, maar waaiden zij net zo snel weer weg als zij waren ontstaan. Zie hier! Geen spatje regen uit gevallen. U…

Op het pleintje waren wat kinderen aan het elastieken. Het waren vijf Marokkaanse meisjes en één Marokkaans jongetje. De meisjes sprongen met interessante, sierlijke beweging in en uit het elastiek. Het jongetje was minstens drie jaar en zeker twee koppen kleiner dan de meisjes. Hij diende als paal voor het elastiek. Tegenover hem stond de kleinste van…

Toen ik gisteren in de trein terug zat, merkte ik dat het duale van mijn werk nu ook tot mijn uiterlijk was doorgedrongen. Mijn chique tas stond rustig naast mij op de treinbank, waarin het voorste vak netjes mijn pennen in hun vakjes had verstopt. Vulpen en vulpotlood incluis. Een zwarte, nette map in het vak waar…

Is het volgens de huidige normen en waarden toegestaan om er iets van te zeggen als degene in de vierzit naast je bij het eten en drinken zoveel onnodige bijgeluiden maakt dat je ochtendhumeur vele malen groter wordt? Dat je de thermoskan met koffie waaruit ze koffie slurpt, op wil pakken en uit het raampje…

Kent u dat? Dat er een datum is, verderop in het jaar, of misschien wel over twee jaar, die in ieder geval al heel lang bekend is in je agenda, en dat die datum dan ineens, alsof het niets is, is aangebroken. Toen ik dit project begon, negen maanden geleden, ergens op een druiligere herfstdag…

Ontbijten zie ik als een bijzonder zwaar gedeelte van de dag. Je moede lijf laten wennen aan het idee dat dat kleffe brood een goed idee is, heb ik opgegeven. Een half uur eerder opstaan om het moede lijf wakker te laten worden waardoor ik wel wat kan eten voor ik de deur uitga, ook. Kortom, ontbijten gebeurt…

Het goede nieuws kruist wat laat mijn pad, maar toch. Au Revoir Frankrijk. Een Franse vriend van mij zit zich waarschijnlijk ergens in Japan of Zuid Korea verschrikkelijk op te winden. Arme jongen.

U vroeg zich natuurlijk af waarom het steeds zo regent, terwijl de zomer toch echt voor de deur zou moeten staan. Ik heb daarop het antwoord. Het regent nu zoveel omdat het vanaf overmorgen tot en met 29 juni droog moet zijn. Liefst dag – en nacht, maar in ieder geval tussen 21 juni en 25…