
Schrijven zoals je het zelf zou willen lezen. Tip.

“Ik kom mijn zoon aangeven”, zeg ik. Ik verwacht een felicitatie. Maar de dame van de beveiliging kijkt naar me met een blik van: een moeder die haar zoon komt aangeven – wat heeft hij nu weer gedaan? “Zijn geboorte, bedoel ik. Ik kom aangifte doen van zijn geboorte.”Ze wijst naar de balie. “Ik kom…

‘Hallo, met Merel Roze, ik wil graag weten of mijn fiets klaar is. Het gaat om een Azor, met allerlei kleuren, rood en groen en geel. De ketting lag eraf en hij heeft een servicebeurt gehad.’ ‘U wilt weten of uw fiets klaar is?’‘Ja. Ik heb hem gisteren gebracht, ik zou hem vanmiddag ophalen.’ ‘Wat…

Aan het einde van het Vondelpark, dat sommigen het begin zullen noemen, stonden twee leuke, knappe en jonge jongens. Eerst denk je lange tijd nog dat je tot dezelfde leeftijdsgroep behoort als die leuke, knappe jongens, maar op een gegeven moment is het onvermijdelijk dat je het bijvoeglijk naamwoord jong aan ze moet toevoegen. Jong…

—
Ik wil best naar Noorwegen. Gisterenavond de film ‘Achttien’ gezien, van Jelle van Doornik (die vroeger ooit de televisieserie Switch heeft geregisseerd, over dat bandje, weet u nog?). Prachtig camerawerk, volgens mij van Danny Elsen, maar de aftiteling ging zo snel voorbij en er is nergens natuurlijk iets over deze film te vinden. ‘Achttien’ is…

—
Ik denk dat ik professioneel uit het raam staarder word. Ik nestel me in een comfortabele fauteuil in een café met grote ramen in een drukke winkel/werkstraat, waar ze goede koffie verkeerd hebben, en verschillende soorten thee. De bediening is er aardig en ziet de noodzaak van mijn staren uit het raam. Alle kranten liggen in…

—
Vorig jaar schreef ik dat ik nog nooit zo weinig had gedronken op Koninginnedag als dat jaar. Dit jaar is echter mijn absolute record gevestigd. Ik ben 2,5 uur buiten geweest, heb voor het gevoel één biertje gedronken, en ben vervolgens weer huiswaarts gekeerd. Vroeger kon ik wekenlang naar Koninginnedag uitkijken. Heel vroeger omdat ik…

—
Het Vondelpark lag er gisterenmiddag sereen stil bij. Alleen de Dixi toiletten die in een rijtje op een trailer waren vastgesnoerd, en de minimale opening van de ingangen verraadden dat er iets ging gebeuren. Er waren geen afgebakende stukjes straatweg waar namen op schreeuwden dat dit hun stukje was. Het was er stil, en het…

—
Werken in de loods is net als kamperen. In de loods staan verschillende projecten die allemaal hun eigen stukje vierkante meters hebben gehuurd. Sommigen maken een grootse theatervoorstelling, anderen knappen hun zeilboten op die op hoge schragen staan opgebaard, en weer anderen bouwen een grote skatebaan met ingewikkelde hobbels. In ieder geval wordt er veel…


—
De enige opmerking die mij van het RTL lijsttrekkersdebat (ik heb niemand een lijst zien trekken) bij is gebleven, is die van Paul Rosenmöller: ‘Of je kiest voor een progressief antwoord op Paars, of voor een conservatief antwoord op Paars’. Dat lijkt mij duidelijk. Zullen we over vier jaar in plaats van op een partij, op…

—
27 april 2001. Walter zegt: ‘Tik maar iets in’. Ik tik: ‘Ik…. ben Merel en vanaf nu ook aan het loggen’. Ik druk op send. We gaan naar buiten, broodje eten, en als ik terugkom, zie ik ineens allemaal reacties staan. Help! Dat gaat snel. Hoe weten al die mensen dat ik dat net heb getypt?…

—
Voor mijn werk zit ik de komende tijd veel in Amsterdam Noord. ‘Kinetisch Noord’, wel te verstaan. Kinetisch Noord ligt op het terrein van de voormalige Nederlandsche Dok- en Scheepsbouwmaatschappij (NDSM). Het terrein is zo groot als zeventien voetbalvelden, maakt deel uit van belangrijk industrieel erfgoed van het Amsterdamse havengebied, en dient nu als cultuurloods, evenemententerrein, atelier en wat…

—
Omdat ik even vergeten was hoe dat ene boek van Kinky Friedman ook alweer heette, ging ik op googlepad. De eerste entries gaven geen Kinky Friedman. Wel Milton and Rose D. Friedman, Milton Friedman, Carl Friedman en David D. Friedman, maar geen Kinky. Had ik het verkeerd gespeld? Volgens mij niet. Ineens zag ik: “Het woord…

—
Op het tafeltje voor ons komt een grote man zitten. Hij is kaal, heeft een gescheurde spijkerbroek aan en een motorjack zonder mouwen. Zijn blote armen tonen diverse tatoeages. Degene het dichtst bij mij is een donkerblauw zonnetje, met stralen die langzaam in zijn arm verdwijnen. Hij bestelt een ricard en nestelt zich in zijn…
