
Schrijven zoals je het zelf zou willen lezen. Tip.

“Ik kom mijn zoon aangeven”, zeg ik. Ik verwacht een felicitatie. Maar de dame van de beveiliging kijkt naar me met een blik van: een moeder die haar zoon komt aangeven – wat heeft hij nu weer gedaan? “Zijn geboorte, bedoel ik. Ik kom aangifte doen van zijn geboorte.”Ze wijst naar de balie. “Ik kom…

‘Hallo, met Merel Roze, ik wil graag weten of mijn fiets klaar is. Het gaat om een Azor, met allerlei kleuren, rood en groen en geel. De ketting lag eraf en hij heeft een servicebeurt gehad.’ ‘U wilt weten of uw fiets klaar is?’‘Ja. Ik heb hem gisteren gebracht, ik zou hem vanmiddag ophalen.’ ‘Wat…

Aan het einde van het Vondelpark, dat sommigen het begin zullen noemen, stonden twee leuke, knappe en jonge jongens. Eerst denk je lange tijd nog dat je tot dezelfde leeftijdsgroep behoort als die leuke, knappe jongens, maar op een gegeven moment is het onvermijdelijk dat je het bijvoeglijk naamwoord jong aan ze moet toevoegen. Jong…


—
Ik bestelde een cappuccino op het perron. Op het perron is alles heel erg duur. Alles wat een verdieping lager ook verkrijgbaar is, is op het perron altijd duurder. Soms wel 50 cent (Goedemorgen ontbijt). De man achter de balie gaf mij mijn cappuccino meteen. Het ging te snel. Er was geen tijd geweest om…

—
Handig, zo'n Outlook-agenda waarmee je je collega's kunt uitnodigen voor een vergadering. Je kunt dan met één druk op de knop de geplande afspraak makkelijk weigeren, goedkeuren, of een wijziging voorstellen. Heel handig. Als iemand je cc't met je privéadres, geeft gmail echter de volgende vertaling. Ik weet niet of ik nu morgen verwacht word.

—
Uit de auto kwam pompende muziek. Vier Marokkaanse jongens stapten uit. Ik moest iets door een brievenbus op de Herengracht gooien en liep het trappetje van het grachtenpand af. Een van de vier jongens kwam op me af. Het was zondagmiddag, en dus nog licht, maar dit waren wel Marokkanen. Daar lees je genoeg over,…

—
Zo'n nieuw boek moet natuurlijk onder de aandacht gebracht, dus moest ik een plan bedenken. Billboards, wapperende banners aan alle Selexyz-winkels, vliegtuigen met mijn naam erop, televisiereclames op alle netten, een actie met die hamstermeneer van Albert Heijn, dat soort kleine dingetjes. Natuurlijk was ik bang dat mijn inspiratie uitgeput was en zag ik een…

—
Goed. Waar was ik ook alweer. Ohja, Portugal. (incredible, waarheen gaat de tijd, de zon, het vakantiegevoel!) Portugal is het land van de street art. Overal zagen we kunstzinnige uitingen met sjablonen, muurschilderingen, teksten, plaatjes, stencils, etc. In Porto troffen we de mooiste exemplaren, maar elke plaats waar we kwamen had wel een paar knappe…

—
Lisboa is een perfecte stad om een weekendje heen te gaan. De onderling zeer verschillende buurtjes zijn bijna allemaal op loopafstand, de Taag is groot en geweldig, de brug eroverheen ook en de kleine trammetjes die door de straten kronkelen zijn ietwat toeristisch maar wel charmant. Het was er strakblauw en zo'n 30 graden, maar…

—
Via internet hadden we van een particulier een appartement in Lissabon gehuurd, zoals we ook in New York hadden gedaan. In New York was het zo goed bevallen dat we eigenlijk nooit meer anders wilden: je betaalt minder per nacht en je hebt je eigen stulpje, waar je zelf je boodschappen kunt doen en er…

—
* Na drie weken wit zijn de nummerborden hier géél. * Ik moet nog even wennen aan het concept jas. * Mijn tas was na het wasdebacle weliswaar veel leger dan op de heenweg, maar vreemd genoeg niet veel lichter. De was is vandaag wel stukken minder omvangrijk dan normaal. Ik kan het iedereen aanraden.…

—
2006, Vanilia. Heerlijk lange mouwen. Kon je lekker je handen in wegstoppen als het koud was. Goede décolleté, klein opvouwbaar, goed ook voor zomernachten. 2002. Favoriete spijkerbroek. Afgedragen. Beginnende scheuren, maar nog lang niet klaar om weg te gooien. Als gegoten. Vriend M. noemde de broek eens 'zeer hip'. Altijd onthouden. 2008: Eenvoudige onderbroeken, wel…

—
* De mensen zijn hier lief en kijken ons bijna altijd bevreesd aan als we vragen of ze Engels spreken. Sommigen rennen weg om iemand anders te halen, die dan ook geen Engels spreekt, maar die ons wél aandurft. We worden steeds beter in mimen. Zo mimede ik reeds wasknijpers, een kip (met geluid) en ongeveer 287…

—
Wit, moe, met een pukkel op mijn kin, ongekapt, ongedoucht, met kleine oogjes, een overdosis koffie, een lege maag, rsi in al mijn ledematen ga ik… op vakantie. Het boek is ingeleverd. Verschijningsdatum eind oktober. Hoera. ! !