
Schrijven zoals je het zelf zou willen lezen. Tip.

“Ik kom mijn zoon aangeven”, zeg ik. Ik verwacht een felicitatie. Maar de dame van de beveiliging kijkt naar me met een blik van: een moeder die haar zoon komt aangeven – wat heeft hij nu weer gedaan? “Zijn geboorte, bedoel ik. Ik kom aangifte doen van zijn geboorte.”Ze wijst naar de balie. “Ik kom…

‘Hallo, met Merel Roze, ik wil graag weten of mijn fiets klaar is. Het gaat om een Azor, met allerlei kleuren, rood en groen en geel. De ketting lag eraf en hij heeft een servicebeurt gehad.’ ‘U wilt weten of uw fiets klaar is?’‘Ja. Ik heb hem gisteren gebracht, ik zou hem vanmiddag ophalen.’ ‘Wat…

Aan het einde van het Vondelpark, dat sommigen het begin zullen noemen, stonden twee leuke, knappe en jonge jongens. Eerst denk je lange tijd nog dat je tot dezelfde leeftijdsgroep behoort als die leuke, knappe jongens, maar op een gegeven moment is het onvermijdelijk dat je het bijvoeglijk naamwoord jong aan ze moet toevoegen. Jong…

—
Op het perron begon uit het niets keihard een stewardess tegen me praten. 'De trein naar Schiphol is er nog niet. Enig idee hoe lang het nog gaat duren?' Ik wilde haar juist gaan uitleggen dat ik niet van de NS was, toen ik zag dat ze tegen een paal praatte. Op de paal stond…


—
Zoëven (prachtwoord) stond ik in de kamer te springen op een liedje van Amy Winehouse. Los!, daar ik ging. Ik sloeg denkbeeldige boksers tot moes, ik headbangede alsof ik iets ranzigs van mijn rug wilde gooien en ik playbackte alsof ik Madonna was. Plots stond ik stil. De blik van Maus. Vanaf de kast. Neerbuigend.…

—
Het was weekend en tijd voor een wandeling. Iemand was niet zo blij met het boeket. Het zou nog heel hard gaan regenen. Maar niet terwijl ik wandelde. Mensen doen gekke dingen met woorden. Vruchtbare wijk. En de man uit Alles is Liefde was er ook: Het onhandige van wandelen is dat je dan weer…

—
Meer dan een week geleden alweer mocht ik iets vertellen tijdens een Ipan-bijeenkomst. Het ging over vrouwen en internet en ik dacht 'gaaaap'. Maar niets bleek minder waar. Vooral het etentje ervoor leverde boeiende gesprekken op met erg inspirerende vrouwen. Op het podium zelf bleef de discussie echter hangen in man/vrouw-opendeuren. Maar na afloop, tijdens…

—
Vroeger liep ik samen met mijn leeftijdsgenootjes ongeveer eens per week de 1000 meter op een sintelbaan in diverse uithoeken van het land. Tweeënhalf rondje. Op gravel of op tartan of op sintel, maar sowieso op spikes. Toen vroeg ik voor Sinterklaas nog spijkertjes om onder mijn spikes te bevestigen. Die nam je dan in…

—
Spelletjes voor het goede doel, altijd goed. Raad de betekenis van woorden en doneer rijst aan arme landen. Ik daag iedereen uit om tot level 43 te komen. Free Rice. Uitdaging twee: kan iemand (ik denk aan iamzero) even een Nederlandse variant maken, want het valt nog niet mee.

—
Ik twijfelde of de snackbar wel open was. Buiten was het zo donker dat het diep in de nacht leek. Binnen was het nauwelijks lichter. Maar het was zaterdagavond, een uur of acht, een prima tijd voor een snackbar om open te zijn. Bij nadere inspectie hing er inderdaad een bordje met 'Open'. Het regende…


—
Heijd netjseks is inmiddels een algemeen begrip in een deel van mijn vriendinnengroep. Ook zorgen mijn collega en ik er altijd voor dat we iets vroeger komen, zodat andere collega's onze (flex)plek niet gorillen. En dat ik elke maand ongerudje ben, daar had ik het al eerder over. Vriendin Q. noemt me nietje in plaats…

—
Bij de halte Onderuit stormden elf blonde jongetjes de tram in. Blond, blank en blauwogig. Een van hen bleek een meisje. Ze gingen met z'n allen naar een theatervoorstelling. Dat trof, ik ook. Er was iemand jarig. 'Ik heb de film geziehien', zei een van de jongetjes. De helft van de jongetjes zei 'ik ook,…
