
Schrijven zoals je het zelf zou willen lezen. Tip.

“Ik kom mijn zoon aangeven”, zeg ik. Ik verwacht een felicitatie. Maar de dame van de beveiliging kijkt naar me met een blik van: een moeder die haar zoon komt aangeven – wat heeft hij nu weer gedaan? “Zijn geboorte, bedoel ik. Ik kom aangifte doen van zijn geboorte.”Ze wijst naar de balie. “Ik kom…

‘Hallo, met Merel Roze, ik wil graag weten of mijn fiets klaar is. Het gaat om een Azor, met allerlei kleuren, rood en groen en geel. De ketting lag eraf en hij heeft een servicebeurt gehad.’ ‘U wilt weten of uw fiets klaar is?’‘Ja. Ik heb hem gisteren gebracht, ik zou hem vanmiddag ophalen.’ ‘Wat…

Aan het einde van het Vondelpark, dat sommigen het begin zullen noemen, stonden twee leuke, knappe en jonge jongens. Eerst denk je lange tijd nog dat je tot dezelfde leeftijdsgroep behoort als die leuke, knappe jongens, maar op een gegeven moment is het onvermijdelijk dat je het bijvoeglijk naamwoord jong aan ze moet toevoegen. Jong…

—
Het jongetje schoot net voor me langs toen ik schuin het moeilijke plein over was gestoken. Hij leek een jaar of tien, maar hij was vast ouder – hij had een middelbare schooltas op zijn rug. Om mij voor te blijven moest hij flink doortrappen. Zo reed ik een tijdje vlak achter hem. De reflector…

—
"…oké, voor dat plan hebben we alleen nog een rijke ondernemer en twee nogal domme mensen nodig. In ieder geval Hans Klok…" En daarna was de man die dit in zijn telefoontoestel zei alweer buiten gehoorafstand. Zou Hans Klok nou tot de eerste of tweede categorie behoren?

—
Alsof ik echt volwassen ben, hell no, krijg ik eens in de zoveel tijd de nieuwsbrief van een wijnwinkel, Grapedistrict. Ik heb me ooit opgegeven voor de nieuwsbrief omdat ik dan werd ingelicht over wijnproeverijen en dat leek me wel wat, wat zeg ik, het leek me geweldig. Intussen nog nooit bij zo'n proeverij geweest.…

—
Toen ik hem voor het eerst in een Ajax-shirt zag, dacht ik dat iemand een grote grap maakte, hem gephotoshopt had. Maar al snel hield ik wijselijk mijn mond en sloot ik hem in mijn hart. Ik vind het groots, dat je durft te stoppen op zo'n moment. Maar leuk is het niet.

—
Ik fietste het in herfstkleuren ondergedompelde plein over. Een bekende geur drong mijn neus binnen. Iets klopte er niet. Toen ik de kruising over was gestoken, keek ik achterom. En inderdaad. Een oliebollenkraam. In bedrijf. Op maandag 29 oktober 2007. Om 08.45 uur 's ochtends.

—
Het was alweer vroeg. De afgelopen week telde veel vroege dagen. Dat je zó vroeg op moet, dat je denkt dat niemand, maar dan ook niemand op de wereld net zo vroeg op moet als jij. En dat je dan, als de wekker gaat, je niet alleen nog eens in je dekbed maar ook in…


—
Trein. Sloterdijk – Amstel. Twee vrouwen, rond de dertig. "Weet je wat hij me vroeg?" "Vertel het me." "Of ik bij hem kwam wonen. Dat ik mijn huis dan zou onderverhuren. Dat hij voor de kost zou zorgen. Dat ik dan nooit meer hoefde te werken." "Echt?" "Ja." Stilte. "Ga je dat doen dan?" "Nee…

—
"Hij heeft een speciale band met het meisje van het winkeltje beneden." "Oh, hij is verliefd, hij is verliefd." "Nee, dat heb ik niet gezegd." "Jawel, hij heeft een speciale band zei je!" "Nou, het is meer zo, dat hij altijd een bepaalde notenbol wil en dat zij die voor hem apart houdt als er…

—
Op de eerste dag was het pikkedonker toen de koets met de prinses en haar onderdanen Ronja en Maus in het buitenverblijf van de koning arriveerde. De prinses moest het licht ontsteken, omdat ze anders geen hand voor ogen kon zien. Ook waren de lakeien vergeten het buitenverblijf voor te verwarmen, waardoor de prinses zichzelf…

—
Op een dag met zoveel naar nieuws (zie hierboven) is zo'n nieuwtje erg fijn.

—
"Pfff", verzuchtte de vrouw. Ze keek uit over het wad. "Wat is dit heerlijk", zei ze. De man naast haar humde instemmend. Ze sloeg een arm om hem heen. "Het is zo fijn om zonder de kinderen te zijn", zei ze. Ze keken naar de eindeloze zee in de verte en het droogliggende deel voor…