Blog

"Maaham", hoorde ik in het toilethokje naast me. Het was een klein meisje, dat ik even ervoor met haar moeder het toilethokje in had zien gaan. "Ja, schat", zei de moeder. Omdat het maar een klein hokje was, hoorde ik steeds ellebogen tegen de muurtjes botsen. "Ik heb zin om te poepen", zei het meisje…

"Wat is groter…", vroeg het meisje aan haar moeder. De moeder keek wat afwezig uit het raampje van de trein. "Amsterdam of Utrecht?" De moeder keek haar dochter niet aan. "Allebei", zei ze. Ik keek even of andere passagiers hun conversatie volgden, maar dit leek niet het geval.  "Waarom kon Jelle niet mee?", vroeg het…

De Engelenbaai lag er vredig bij in windstille kalmte, het strand was leeg. De schittering van de ochtendzon op het azuurblauwe water was al net zo sterk als op het heetst van de dag, als het strand vol zou zijn met lijven in vele gedaanten en verschillende schakeringen bruin. De stad ontwaakte, terwijl ze door…

Mensen, ik ga u tijdelijk verlaten. Dat komt zo, omdat ik op vakantie ga. Niet zo lang hoor, de melk in mijn koelkast is langer houdbaar dan mijn afwezigheid duurt. De weersverwachting voor de plaats van bestemming maakt de korte verblijfsduur helemaal goed: Mijn uitzicht zal ongeveer gelijk zijn aan deze foto die ik jaren…

Toen ik eenmaal boven was en ik het pakket uitpakte, zag ik dit tekeningetje (binnenin!).

Dit is het verhaal van de enorme blauwe plekken op mijn arm. Op zaterdag, een van de warmste dagen van het jaar, zou ik, rond etenstijd, in mijn eentje naar Ikea gaan. De laatste keer was 4,5 jaar geleden, ik weet het nog als de dag van gisteren, maar dat is een ander verhaal. Met…

(thumbnail) Zomer! Druppels op mijn nieuwe balkonstoel. (klik op het plaatje voor een groter exemplaar)

De rij voor de paskamers voor de dames was zo lang als het duurde. Een jongen had uit de schappen een tas gepakt en was zichzelf met de tas in de spiegel aan het bekijken. Hij zag zichzelf met het hengsel van de tas schuin over zijn borst. Hij zag zichzelf met het hengsel van…

Ze zijn met zovelen. Het lijkt wel of het geen enkele zin heeft me er tegen te verzetten. Toch ga ik de strijd aan omdat ik niet over me heen wil laten lopen. Want dat doen ze, over me heen lopen. Aan de lopende band. Vaak één per keer, soms vermoed ik meer. Ze stampen…

Ik moest een moeilijke beslissing nemen. "Anders maak je eerst een knoop", zei mijn vader. Ik keek hem aan, terwijl hij expres even wachtte met antwoorden. In mij groeide twijfel over of ik mijn vader wel om raad had moeten vragen. "Dan kun je 'm doorhakken", zei hij triomfantelijk.

Zelf had ik het helemaal niet verwacht, maar ik ga dit jaar wederom naar Lowlands. En ik heb zín, ongelooflijk. Jeej! Dit jaar ga ik het eens helemaal anders doen, vooral qua voorluisteren. De fijne programmering levert altijd een probleem op in het kiezen. Ga je naar de bands die je goed kent en waarvan…

Als je dit ziet (twee weken geleden) is het waanzinnig zomers vandaag.