
Schrijven zoals je het zelf zou willen lezen. Tip.

“Ik kom mijn zoon aangeven”, zeg ik. Ik verwacht een felicitatie. Maar de dame van de beveiliging kijkt naar me met een blik van: een moeder die haar zoon komt aangeven – wat heeft hij nu weer gedaan? “Zijn geboorte, bedoel ik. Ik kom aangifte doen van zijn geboorte.”Ze wijst naar de balie. “Ik kom…

‘Hallo, met Merel Roze, ik wil graag weten of mijn fiets klaar is. Het gaat om een Azor, met allerlei kleuren, rood en groen en geel. De ketting lag eraf en hij heeft een servicebeurt gehad.’ ‘U wilt weten of uw fiets klaar is?’‘Ja. Ik heb hem gisteren gebracht, ik zou hem vanmiddag ophalen.’ ‘Wat…

Aan het einde van het Vondelpark, dat sommigen het begin zullen noemen, stonden twee leuke, knappe en jonge jongens. Eerst denk je lange tijd nog dat je tot dezelfde leeftijdsgroep behoort als die leuke, knappe jongens, maar op een gegeven moment is het onvermijdelijk dat je het bijvoeglijk naamwoord jong aan ze moet toevoegen. Jong…

—
Ok? genoeg over heel erge dingen in dit land. Nu wil ik weer aandacht, hallo! Ook in mijn leven voltrekken zich namelijk rampen die buitenproportioneel zijn en waarvan ik niet weet waarom ik het leed verdien. De nieuwste ramp in mijn leven betreft mijn stuurtuin. Reeds met oud en nieuw had een onverlaat bijna alle…

—
Taida mag blijven!Update: Hmm… het is iets minder rooskleurig dan ik dacht. Ze mag blijven tot Verdonk uitspraak doet. Zie de site (waar je dus nog steeds kan/moet blijven tekenen).

—
Ik denk dat het verhaal voor iedereen inmiddels al bekend is: Taida zit in het laatste jaar van het VWO maar moet per direct het land uit. Is daarom van haar studieboeken, huis en vrienden weggerukt en toen, zoals dat gaat tegenwoordig, in de gevangenis gezet. Ondanks beloften dat zij in dit rotland mocht blijven…

—
Het was een studentikoze jongen, eentje van het slonzige soort, die als laatste in de vierszit naast mij plaatsnam. De hele coupé zat nu vol, mensen schoven door het gangpad op weg naar de volgende. De studentikoze jongen pakte uit zijn tas een klapper, of een reader, afhankelijk van hoe dat op zijn faculteit genoemd…

—
Het meisje dat voor me uit de trap afrende, kende ik niet. “Mijn vriendje staat beneden”, riep ze desondanks enthousiast. Ze nam de treden naar beneden met twee tegelijk, heel stoer, iets wat ik nooit gedurfd heb. We moesten nog drie trappen in het grote kantoorpand. Toen zag ik het vriendje van het meisje door…

—
“Hij heb al betaald”, zegt de barman. Eentje die in een schriftje elk biertje bijhoudt dat hij verkoopt. “Heeft”, zegt hij dan, zonder dat ik hem heb gecorrigeerd. Ik glimlach. “Ik moet heeft zeggen, heb is Amsterdams, dat is niet goed”, legt hij me uit. “Ach”, zeg ik, “u mag zeggen wat u wilt”, en…


—
De volgende die achter de zin “Nog een gelukkig nieuwjaar” zegt: “mag dat eigenlijk nog wel?”, krijgt een corrigerende tik.Een harde ook.

—
Vanochtend vroeg, het was nog niet helemaal licht, stond ik met mijn fiets zoals zo vaak te wachten tot er een autoloos gaatje zou ontstaan op de drukke verkeersweg bij mijn huis. Aan de overkant van de straat stond een oudere Marokkaanse man, ook op de fiets, eveneens te wachten tot hij de grote oversteek…

—
Politici hebben het altijd over die kloof tussen hen en de burger. Die gedicht moet worden. Maar het moet ook van twee kanten komen, enzo, blabla. Daarom startten wij de site AmsterdamCentraal, om met die politici in contact te komen. Op initiatief van Lodewijk Asscher en inmiddels geadopteerd door nieuwszender AT5. Wat blijkt? Slechts een…

—
Onderweg kwam ik maar liefst langs drie filmopnames. Life in Amsterdam you know, het is net Hollywood. De eerste filmopname was hier op de hoek. Het eerste wat niet klopte, was dat de Marokkanen ineens negers waren geworden. Het tweede was het aantal mensen, het stond er zwart van (negers, sorry voor deze uitdrukking). Twee…
