
Schrijven zoals je het zelf zou willen lezen. Tip.

“Ik kom mijn zoon aangeven”, zeg ik. Ik verwacht een felicitatie. Maar de dame van de beveiliging kijkt naar me met een blik van: een moeder die haar zoon komt aangeven – wat heeft hij nu weer gedaan? “Zijn geboorte, bedoel ik. Ik kom aangifte doen van zijn geboorte.”Ze wijst naar de balie. “Ik kom…

‘Hallo, met Merel Roze, ik wil graag weten of mijn fiets klaar is. Het gaat om een Azor, met allerlei kleuren, rood en groen en geel. De ketting lag eraf en hij heeft een servicebeurt gehad.’ ‘U wilt weten of uw fiets klaar is?’‘Ja. Ik heb hem gisteren gebracht, ik zou hem vanmiddag ophalen.’ ‘Wat…

Aan het einde van het Vondelpark, dat sommigen het begin zullen noemen, stonden twee leuke, knappe en jonge jongens. Eerst denk je lange tijd nog dat je tot dezelfde leeftijdsgroep behoort als die leuke, knappe jongens, maar op een gegeven moment is het onvermijdelijk dat je het bijvoeglijk naamwoord jong aan ze moet toevoegen. Jong…

—
Vind jij muziek mooi omdat de melodie je aanstaat of omdat de tekst je raakt?, was de vraag. De tekst, antwoordde ik zonder na te denken. En de melodie, zei ik even erna. Hoewel ik me afvraag of de twee losgekoppeld kunnen worden (nee, want dan zou ik vaker naar gedichten luisteren), is het wel…

—
Schrijf je in bijna vier jaar tijd ongeveer 2000 stukjes, kom je in de krant met dit. Haha! Voor de duidelijkheid: ik heb niets afwijkends met niezen, het gaat hier over. (met dank aan Gaafy voor het scannen)

—
Grumbel. Ooit schreef ik een stukje over de Belastingdienst. Mijn broer vulde lang geleden (2000/2001/2002) mijn sofinummer in op zijn werkbriefje en sindsdien zit ik eens in de zoveel maanden weer met een probleem. Het is echt om GEK van te worden. Ik heb helemaal nooit iets fout gedaan! Mij treft geen blaam! Maar ik…

—
Precies op het moment dat ik op het hoogste punt van de brug was, werd er geapplaudisseerd. Een heerlijk geluid. Klappende mensen, een joelende menigte. Ik hield mijn trappers even in om er extra lang van te kunnen genieten. Ik keek vanaf het hoogste punt in de omgeving neer op de rest. Het applaus zwol…

—
Op het perron stonden een jongen en meisje, stevig in omhelzing. De wind waaide de sneeuw van de bomen tot onder de afkapping. Ik nestelde mezelf ook nog maar eens dieper in mijn jas, jaloers kijkend naar het stel dat elkaars warmte kon gebruiken. Toen pas zag ik dat de omhelzing niet zo gelukkig was.…

—
Mijn banden baanden zich een weg door het sneeuwtapijt. Soms trefzeker, rechtuit, zonder problemen. Maar soms stuurloos, glibberend, glijdend. Af en toe stapte ik af. Ik moest mijn ogen tot spleetjes knijpen om geen vlokken in mijn oog te krijgen. Bij het ziekenhuis reed ik via de taxistandplaats naar de ingang. De ronkende motoren en…



Zo. Dat ging snel. Ik heb zojuist geheel impulsief een retourvliegticket naar Berlijn geboekt voor ongeveer nul geld. Een vriendin smste: alleen vandaag, actie bij Transavia, alleen voor Rotterdam-Berlijn. Doe nu. Dus ik deed. Zo ben ik dan ook wel weer. Hemel. Ik denk dat ik heel blij moet zijn maar ik ben normaal gesproken…

—
Bijlmer Balkonvergezicht. Bewoners ‘lenen’ winkelwagens uit Ikea om ze vervolgens op hun balkon te stallen en ze te gebruiken om grote voorwerpen te verslepen. Op de karren staat: ‘Ik ben van Ikea’.

—
Kon ik vroeger vol spanning wachten op releasedata van CD’s van mijn favoriete bands, tegenwoordig weet ik vaak later dan anderen wanneer een nieuwe plaat is verschenen en hoor ik een dag na het concert dat de band er was. Ik ben een gemakzuchtige muziekconsument geworden die eerst eens iets downloadt voordat ie overgaat tot…

—
Foto’s maken op het strand is leuk. Het wolkendek verandert per minuut en elk plaatje is mooi. Daar hoef je geen fotograaf voor te zijn, ha! Bovendien is het erg leuk om het verschil te zien tussen de weersomstandigheden op de heenweg en op de terugweg. De volgende foto’s zijn allebei op precies hetzelfde moment…