
Schrijven zoals je het zelf zou willen lezen. Tip.

“Ik kom mijn zoon aangeven”, zeg ik. Ik verwacht een felicitatie. Maar de dame van de beveiliging kijkt naar me met een blik van: een moeder die haar zoon komt aangeven – wat heeft hij nu weer gedaan? “Zijn geboorte, bedoel ik. Ik kom aangifte doen van zijn geboorte.”Ze wijst naar de balie. “Ik kom…

‘Hallo, met Merel Roze, ik wil graag weten of mijn fiets klaar is. Het gaat om een Azor, met allerlei kleuren, rood en groen en geel. De ketting lag eraf en hij heeft een servicebeurt gehad.’ ‘U wilt weten of uw fiets klaar is?’‘Ja. Ik heb hem gisteren gebracht, ik zou hem vanmiddag ophalen.’ ‘Wat…

Aan het einde van het Vondelpark, dat sommigen het begin zullen noemen, stonden twee leuke, knappe en jonge jongens. Eerst denk je lange tijd nog dat je tot dezelfde leeftijdsgroep behoort als die leuke, knappe jongens, maar op een gegeven moment is het onvermijdelijk dat je het bijvoeglijk naamwoord jong aan ze moet toevoegen. Jong…

—
Hee jaa, hoera, we mogen weer stemmen!Over een half uurtje zal ik de zwarte basisschool hier achter binnenlopen. Want stemmen is een plicht, vind ik. Je mag alleen zeiken over de uitslag als je er zelf aan mee hebt geholpen. Bovendien wordt mij zelden iets gevraagd en die enkele keer dat ik mag, zal ik…

—
Toen ik terugkwam bij mijn fiets wist ik zeker dat ik iets op het zadel zag bewegen. Ik keek even om me heen. De terrassen zaten vol. De broeierige hitte werd met bier en spa gelest. Naast me stonden twee toeristen te twijfelen met een Lonely Planet van Amsterdam in hun hand. Het was al laat en donker.…

—
Het was een uur of 1 in de ochtend toen ik op mijn gemakje op de fiets naar huis reed. De lente was een feit, de zomer kondigde zich zelfs al voorzichtig aan, dus ik had mijn jas open en liet mij door de warme wind omhelzen. Na mooie dagen volgen mooie nachten.Het was stil.…

—
Ik zag iemand die niet van hier was. Met ‘hier’ bedoel ik niet Amsterdam, of Nederland, maar van hier, van deze planeet, van aarde. Hij was wereldvreemd. Waarschijnlijk gestuurd door ruimtewezens die heel hard hadden geprobeerd een mens na te maken. Hij kwam mijn huiskamer binnen door de TV. Zijn hagelwitte tanden werden door zijn…

—
Een hele tijd geleden woedde er op het grote internet een kleine discussie over het lidwoord van weblog. Is het de of het weblog? En wat is een weblog eigenlijk?Grappig genoeg kwam ik vanochtend op www.onzetaal.nl deze verhandeling tegen: “Een weblog is een soort dagboek op internet waarin een ‘weblogger’ verslag doet van zijn belevenissen,…

—
Woeha! Ik had mij erg verheugd op gisterenavond. Mijn oranje Brouwerij ’t IJ T-shirt en mijn goedkoop op de kop getikte oranje vest had ik al dagen van tevoren klaar gelegd. Ik zou ze zien, onze mannen!Eerder deze week had vriendin M. mij gebeld of ik mee wilde naar Nederland – Ierland in de Amsterdam…

—
Vandaag vindt de Eerste Nederlandse Weblog Conferentie plaats. In Glimmen, Groningen. ‘Als dat allemaal mogelijk is, dan wordt dat internet nog groot’, placht men vroeger te zeggen, en inderdaad: woei, een conferentie! Net echt! Met niet de minste sprekers zoals Corrie van Camathome, Ton Zijp en Francisco van Jole. Webloggen is zelfs zo hot, dat RTL Nieuws…

—
Kent u dat bijna teleurstellende gevoel dat wanneer je valt er wel een prikgevoel is maar geen bloed is te zien?Dat gevoel had ik toen ik na een nacht krabben aan een muggenbult op mijn rechterwreef vanochtend geen bultje kon ontwaren.

—
Ik had het heel goed gepland. Om kwart over vijf stoppen met werken, dan zou ik net voor half zes (sluitingstijd) de apotheek halen. Daarna kon ik er een half uur over doen om naar de dierenwinkel te gaan en mijn brieven te posten. Toen ik in de apotheek kwam, tien voor half zes, was…

—
Fuck de Kolonisten van Catan, leve Boonanza!Er waren tijden dat ik dagelijks minstens drie potjes Catan speelde. In elke vorm, elke uitbreidingsset, elke samenstelling. Ik veroverde miljoenen eilanden, maangebieden, riddersteden en goudmijnen. Catan was cool. Het Spel der Spelen. Die tijd is voorbij. Nu is er Boonanza! Het bonenspel! Het was het spel van het jaar…

—
Er stond een vrouw op leeftijd voor mij in de rij. Ze had een boek van Baantjer in haar hand en ik verbaasde mij er weer eens over dat Baantjer de schrijver is, niet de titel. Het boek heette De Cock en Moord in Reclame. Daar verbaasde ik mij ook over. Moord in Reclame? Niet…

—
Lief dagboek, Het baasje stinkt vandaag. Ze heeft veel te lang in haar bed gelegen en wilde mij, ondanks mijn aanhoudende gemiauw, geen eten geven. In ruil daarvoor heb ik samen met Maus de boel onveilig gemaakt. Toen het baasje eindelijk naar beneden kwam, hadden we haar keurig opgeruimde huisje veranderd in een zee van…