Blog

Hedentendage niet een schrijfsel van mijn hand, maar van een van mijn favoriete dichters. Mooi. Weggaan Weggaan is iets andersdan het huis uitsluipenzacht de deur dichttrekkenachter je bestaan en nietterugkeren. Je blijftiemand op wie wordt gewacht. Weggaan kun je beschrijven alsEen soort van blijven. Niemandwacht want je bent er nog.Niemand neemt afscheidwant je gaat niet…

Mucha (spreek volgens een vrouw die Tjechisch zei te spreken uit als muuga) maakte zo rond de eeuwwisseling (de vorige) prachtige affiches en tekeningen van sensuele dames (in het begin voornamelijk van Sarah Bernhardt) met veel bloemetjes. De Kunsthal maakte een overzicht van zijn werk, waar zijn uiteindelijke meesterwerk Het Slavische Epos (twintig doeken van…

Alsof het niets is, reis ik hedenochtend door naar Rotterdam, naar de Kunsthal, naar de Mucha tentoonstelling.           Later uiteraard meer.

ZondagHet was op de dag die vroeger als rustdag werd beschouwd dat prinses Merel in haar geleende bolide stapte om op zoek te gaan naar rust en ruimte. In de auto zaten ook haar trouwe onderdanen Maus en Ronja. Zij miauwden hevig.Het was een fijn gevoel. Met z?n drie?n in de auto, rustig voorttuffend over…

Alive and kicking.

Een kleine week zonder internet en zonder mail. Eens kijken hoe dat bevalt. (ik hang links op de rug van mijn moeder)

“Waar ken jij de gastheer van?”, vroeg de jongen naast mij op de bank (dat hij was omgekocht door de gastheer laten we even onbesproken). We waren op een feestje waar ik niemand kende. Behalve de zus van de gastheer, bleek, van vroeger. “Hij reageert bij mij”, zei ik.“Sorry?”, zei de jongen, terwijl hij zijn…

Ik heb een goede deal met mijn broer gesloten. Ik mag een week zijn auto lenen, als ik hem naar Schiphol breng voor zijn vakantiebestemming.Geen probleem natuurlijk, zei ik. Hoe laat ga je weg?

Ik zette met mijn brakke kop in ziekpyjama net de vuilniszak buiten (snel even in gympies gedoken) toen ik de glazenwasser zag. Hij stond op zijn ladder en was bezig met de ramen van de buren. Wat een rotklus in dit weer, dacht ik, terwijl ik de stukjes bevroren stoep onder mij vermeed. “Wat een rotklus…

Verbazingwekkend om te zien hoe het lichaam werkt. Eigenlijk had ik al voor dat croissantje iets moeten vermoeden. Mijn lichaam dacht vast: ah, eindelijk een vrije dag, nu kan ik doen en laten wat *ik* wil. Pas om een uur of drie in de middag begon het na wat prikkelende waarschuwingen echt. In plaats van…

Het klasgenootje dat mij vroeger in de eerste klas moest bellen via de zogenaamde sneeuwbalconstructie vond ik een beetje eng. Hij was stoer en ik niet, denk ik. In de klas deden wij alsof wij elkaar niet zagen, maar als er een docent ziek was, moest hij mij ’s ochtends bellen. Dan hadden we elkaar aan de…