
Aan het einde van het Vondelpark, dat sommigen het begin zullen noemen, stonden twee leuke, knappe en jonge jongens. Eerst denk je lange tijd nog dat je tot dezelfde leeftijdsgroep behoort als die leuke, knappe jongens, maar op een gegeven moment is het onvermijdelijk dat je het bijvoeglijk naamwoord jong aan ze moet toevoegen. Jong…

Het was nog rustig. De bevriende barman deed kunstjes met een lege fles wodka. Gooien, achterlangs, opvangen op de palm van zijn hand, omdraaien op de bovenkant van zijn hand, omhoog, hoger de lucht in, opvangen ter hoogte van zijn rug bij de hals van de fles, bij het dikkere gedeelte, weer de hals, overgooien van de ene naar…

Het is nationale omkatdag vandaag: de dag dat webloggers zich verenigen en hun site ombouwen tot iets geheel nieuws. Een nieuwe ley! Ik niet. Ik krijg wel klachten dat mijn letters te klein zijn (daar ben ik het mee eens, maar ze groter maken in deze lay-out is geen gezicht), en dat mijn site typisch 2001…

De coupé was leeg. Ik ook, van mijn werk. Ik nestelde mij in één van de vierzits en las een Metro van die ochtend. De reis zou twintig minuten duren. Het zou in deze coupé niet voller worden, want bij het volgende station moest ik eruit. De stem door de microfoon meldde een storing in Weesp, waardoor…

Ze weet het niet. Ze weet het niet, maar ze maakt mijn dag. Ze maakt geregeld mijn dag. ’s Ochtends, als ik moe en afgemat uit mijn dromen de drukke ochtendspits induik op het Centraal Station, waar niemand oog voor elkaar heeft en iedereen chagrijnig kijkt, dan maakt ze mijn dag. Als ik de lange…

Ik voel me een beetje als Michael Douglas in Falling Down. Als Basil uit Fawlty Towers als er meer dan twee gasten tegelijk in het hotel binnenkomen. Als Annabella Sciorra in The Hand that Rocks the Cradle wanneer ze haar inhaler kwijt is. Als Bruce Willis in Die Hard, Die Harder en Die Hard with…

Het nadeel van sms-en met het woordenboek van Nokia is wel, dat je goed moet controleren wat er door het vlijtige typen uiteindelijk in het sms-je komt te staan. Zo toets ik altijd maar als ik naar bedoel, en zij als ik wij bedoel, en huismtoofr als ik huisnummer wil zeggen. Ik snap niet zo goed waarom…

Dat is fijn. Ik heb een drie weken abonnement op Het Parool afgesloten zonder verdere verplichtingen, maar ik krijg hem nu al voor de zevende week binnen. Het is onbewust een bijzonder goede actie van Het Parool, want ik raak verschrikkelijk aan de krant gewend.

In het Vondelpark hangen op het moment 150 foto’s aan 75 lantaarnpalen. Bij alle café’s in het park kan je terecht voor een gratis bijbehorend boekje dat tekst en uitleg verschaft. Het zijn de mooiste foto’s van verschillende fotografen, amateur en professioneel, door henzelf uitgezocht. Het nieuwe fotografiemuseum in Amsterdam heeft de tentoonstelling georganiseerd, onder…

Vroeger begonnen concerten in Paradiso nooit op tijd. Sterker nog, als op het kaartje aanvangstijd 20:30 uur stond, en je was daadwerkelijk om half negen binnen, dan werd je meewarig aangekeken door het opstartende barpersoneel, woei er nog een koude wind door de oude kerk vanwege absentie van publiek, en voelde je je een domme…

Dhr Fabriek en datgene wat hij eet (denk ik)(op dat stukje dat nu net wat anders gekleurd is kan je klikken, dan kom je uit op waar het over gaat. Dat heet linken). Je krijgt er honger van, zo op het nachtelijk uur.

Het contrast tussen het bijzonder blij kijkende en muzikale zigeunertrio waarvan vooral degene met de accordeon een imposante glimlach van oor tot oor vertoonde, en de gezichten van het publiek, de treinreizigers, was opmerkelijk groot.

De boezem van mijn buurvrouw was prominent vertegenwoordigd. Van zichzelf moest zij al wel behoorlijk zijn bedeeld, maar het was duidelijk dat er onder de kleding extra druk was uitgeoefend om haar rondborstigheid nog meer tot uiting te laten komen. Het hout voor haar deur schoot bijkans uit haar strak geslagen topje. Ik kon niet anders doen dan er…